Maand: juni 2014

28 juni 2014

De urenfabriek – Fleur Brockhus

Felice heeft rechten gestudeerd en begint nu aan haar driejarige advocaten-stage. Haar baas Ria behandelt haar heel neerbuigend. Daarom besluit Felice om keihard haar best te doen, om zo te proberen Ria voor zich te winnen. Daarmee valt ze echter niet op, want overwerken is heel normaal bij Blick & Bleecker. Het kantoor komt over als een vreselijke plek. Toch wil Felice koste wat kost doorzetten. In het begin begreep ik niet waarom ze dat zo graag wilde. Ze ging rechten studeren omdat haar ouders dat beter vonden dan bedrijfskunde. Maar wat is haar motivatie? Na 100 bladzijden zegt Felice wel dat ze het heel leuk vindt om juridische dingen uit te pluizen en om goede teksten te schrijven.

Het gevolg van dat harde werken is dat Felice bijna al haar tijd op kantoor doorbrengt. Ze ziet haar oude vrienden bijna nooit meer. In plaats daarvan komen de bedrijfsborrels, waar veel wordt gedronken en vreemdgegaan. Alle collega’s zitten immers vaker op kantoor dan thuis, dus ze komen weinig andere mensen tegen. Felice is jong en mooi: ze besteedt veel aandacht aan haar uiterlijk. Ze ligt dus wel goed bij de mannen, maar ze neemt zich voor om daar niets mee te doen.

download (20)

Fleur Brockhus werkte zelf twee jaar als advocaat-stagiair en daarom kan ze als geen ander beschrijven hoe het eraan toe gaat op een advocatenkantoor. Het boek leest lekker makkelijk. Het verhaal neemt een paar keer een andere wending, waardoor het interessant blijft. Er zit ook wel humor in, bijvoorbeeld: “Celina kijkt me aan alsof ik net heb gezegd dat ik een tosti heb gemaakt van drie dossiers en een toga.” Zulke grapjes hadden er nog wel meer in gemogen. Ik vind Felice wel een beetje naïef. Ze laat alles maar gebeuren, al heeft ze soms wel haar heldere momenten en dan onderneemt ze eindelijk actie. De urenfabriek is een leuk boek voor tussendoor, als je even geen zin hebt in zware literatuur. Toch zit er ook een wijze les in: doe wat je zelf graag wilt en niet wat je denkt dat anderen van je verwachten.

21 juni 2014

Leesreis om de wereld: Bhutan

Vanaf de eerste bladzijde hield ik van Tsomo. In de proloog kijkt ze als oude vrouw met een goede vriendin terug op haar leven. Het wordt meteen duidelijk dat ze het niet gemakkelijk heeft gehad. Tsomo’s karma gaat over haar jeugd, haar huwelijken en tot slot haar leven als Boeddhistische non. In haar jeugd wil ze het liefste net als de jongens leren lezen en schrijven en zich bekwamen in het Boeddhisme. Helaas is dat niet weggelegd voor vrouwen. In haar huwelijken vindt ze geen geluk. Tsomo lijdt aan een gezwel in haar buik, dit is een zware last voor haar. Uiteindelijk wijdt ze zich toch aan het Boeddhisme: ze woont dicht bij diverse heiligdommen en laat zich zegenen door hoge lama’s.

Verder lezen

16 juni 2014

Tijgers in de nacht – Fiona McFarlane

Ruth is 75 jaar en woont alleen met haar katten in een huis aan zee, nadat haar man is overleden. Op een dag staat Frida voor de deur, die haar komt verzorgen. Ruth vindt dat wel een goed plan, omdat ze inderdaad een dagje ouder wordt en last heeft van haar rug. Ook maken haar zoons zich zorgen over haar, vooral nadat ze opbelde met een verhaal over een tijger die ’s nachts in haar huis rondsluipt.

download (18)

Ruth komt sympathiek over en ik vond het interessant om een boek te lezen met een oudere vrouw als hoofdpersoon. Dat kom ik niet zo vaak tegen of misschien vermijd ik dat soort boeken wel bewust of onbewust… Ruth kampt met geheugenverlies en je bent als lezer net zo verward als zij: ben ik dat nou echt vergeten? Is die Frida wel te vertrouwen? Zou er echt een tijger of een dier in huis zijn? Nee natuurlijk niet, denk je mee met Ruth. Maar ondertussen ga je toch twijfelen.

Dit boek kreeg ik van uitgeverij Meulenhoff om op 14 juni een megaboekenclub te houden met wel 75 boekbloggers. Dat is de reden dat ik het boek helemaal uit heb gelezen, ook al was ik na de eerste 100 bladzijden nog niet zo enthousiast. Het leest wel makkelijk, maar ik vind de vertaling niet zo goed. Het duurt tot de helft van het boek tot het weer over de tijger gaat en vanaf daar vond ik het steeds beter worden. Aan het einde laat Fiona McFarlane zien dat ze wel geweldig kan schrijven: dan wordt het echt spannend en meeslepend. Dus wie doorleest wordt beloond!

15 juni 2014

Het liefdesleven van Nathaniel P. – Adelle Waldman

Nathaniel Piven, oftewel Nate, is begin dertig. Hij leeft echter nog als een student, in een aftands appartement dat hij zelden schoonmaakt (de gedetailleerde beschrijvingen hiervan zijn echt goor) en als hij boodschappen doet koopt hij alleen bier en pizza. Hij is zelfs te lui om koffie te kopen. Hij vloekt af en toe flink (wat ik liever niet zie in een boek). Nate is freelance schrijver en hij discussieert graag over de onderwerpen waar hij over schrijft, maar mij boeien ze niet: het gaat vooral over politiek en filosofie. Nate heeft een paar vriendinnen gehad. Hij wil geen serieuze relatie, maar hij heeft wel regelmatig afspraakjes met vrouwen en gaat ermee naar bed. Toen ik net was begonnen aan dit boek, dacht ik al: waarom wilde ik dit ook alweer lezen? Nate komt niet sympathiek op mij over en ik kan me ook totaal niet in hem inleven.

Het liefdesleven van Nathaniel P_LR

Het uitgebreid analyseren van relaties vind ik iets typisch vrouwelijks. Zoals Adelle Waldman het beschrijft vind ik het echt niet geloofwaardig overkomen. Op een gegeven moment beschrijft ze een etentje van Nate met een goede vriendin van hem. Zij wil het uitgebreid over zijn dategedrag hebben. Nate wil daar niet teveel woorden aan vuil maken, omdat hij vindt dat het leven niet alleen daarom draait. Terwijl het boek juist helemaal daarover gaat! Blijkbaar sluit de beschrijving van de schrijfster niet aan bij de gedachtes van Nate óf hij wil zich anders voordoen dan hij werkelijk is.

De schrijfstijl van Adelle Waldman is niet bijzonder meeslepend of mooi. Bovendien blijf ik moeite houden met vertalingen uit het Engels, al is deze vertaling aardig goed. Wat me opviel is dat de vertaler niet consequent is in het onvertaald laten van bepaalde Engelse termen. Zo vertaalt ze ‘pin-upmeisje’ voor de helft, maar bubblegum en sexappeal blijven staan in het Engels. Omdat ik het boek wel een kans wilde geven, heb ik een paar hoofdstukken in het Engels gelezen. Helaas kon het me maar niet boeien en daarom heb ik na bijna de helft van het boek besloten om niet verder te lezen.

Ik vind Nate een sukkel, zijn liefdesleven is niet interessant en de onderwerpen waar hij over praat en schrijft vind ik saai. Toch schijnt het boek in Amerika wel populair te zijn. Daarom ben ik wel benieuwd naar de meningen van de andere bloggers van Not just any book.

8 juni 2014

De maand van het Spannende Boek 2014

Vandaag heb ik voor de derde keer Het leek stiller dan het was als verjaardagscadeau gegeven, omdat ik het zo’n prachtig boek vind. Van de boekhandel kreeg ik Incendio erbij cadeau, vanwege de Maand van het Spannende Boek. Ik ben geen verslinder van thrillers, maar van Tess Gerritsen heb ik wel twee boeken gelezen: The bone garden vond ik heel erg goed en Vanish vond ik een beetje tegenvallen, maar dat kwam misschien door mijn hoge verwachtingen. Ik had dus wel zin om Incendio te lezen en besloot het mee te nemen om te lezen onderweg naar de verjaardag.

Incendio_200

Het spannende verhaal gaat over violiste Julia, die in een antiekwinkeltje in Rome een oud boek met bladmuziek koopt. Er zit ook een los blad bij, met een stuk getiteld Incendio: vuur in het Italiaans. Als Julia het stuk thuis oefent, gebeuren er vreemde dingen met haar driejarige dochtertje Lily. Julia maakt zich zorgen om Lily, maar haar man lijkt te denken dat het aan Julia zelf ligt en stuurt haar naar een psychiater. Meer zal ik maar niet verklappen, maar ik hoop dat het duidelijk is dat Tess Gerritsen een boeiend thema te pakken heeft: ben ik gek of mijn omgeving? Wie is te vertrouwen en wie niet? Het is een goed verhaal geworden dat spannend blijft tot het einde. Dus zorg dat je in de maand juni een boek koopt, dan krijg je dit tussendoortje erbij.

De jarige vertelde me trouwens dat ze had genoten van twee boeken die ik haar eerder had gegeven: Boven is het stil van Gerbrand Bakker en The Help van Kathryn Stockett.  Dus zet die maar gauw op je lijstje met te lezen boeken!

Toen ik het boekje van Tess Gerritsen uit had, was mijn treinreis nog niet afgelopen. Ik ben begonnen in Het zevende kind, dat begint met een geheimzinnige moord. Ik ben benieuwd of Erik Valeur de spanning er ruim 800 bladzijden lang in weet te houden…

7 juni 2014

Daten met God – Pieter Maan

De ongelovige Stefanie krijgt verkering met de christelijke Hans en schrijft hierover in haar dagboek. Daten met God – de titel trok mijn aandacht in de bibliotheek. Ik verwachtte bij dit thema wel veel te gaan herkennen.

Stefanie en Hans hebben een totaal verschillend leven achter de rug: Hans komt uit een hechte familie en heeft een geborgen christelijke jeugd beleefd, terwijl Stefanies ouders gescheiden zijn en ze bedrogen is door een vorig vriendje. Daardoor wordt ze nogal jaloers als Hans bevriend blijkt te zijn met de christelijke Nicolien die bij haar om de hoek woont. Waarom trouwt Hans niet gewoon met Nicolien? Dan hoeven ze ook geen ruzie te maken over seks voor het huwelijk of over ongehuwd samenwonen.

Maar Hans houdt vol: hij houdt van Stefanie. Geduldig beantwoordt hij haar kritische vragen over zijn geloof. Op haar beurt vindt Stefanie dat christelijke geloof eigenlijk best wel interessant. Ze gaat mee naar de kerk, praat met christenen en leest in de Bijbel.

Het is wel meteen duidelijk dat dit boek door een christen is geschreven, dat merkte ik aan de taal. Ik durf zelfs wel te wedden dat de schrijver gereformeerd vrijgemaakt is, omdat hij het over de ‘Gereformeerde Kerk synodaal’ heeft, een term die door mensen van deze kerk zelf zelden wordt gebruikt (behalve om het onderscheid te maken tegenover vrijgemaakten, die zichzelf ook vaak kortweg ‘gereformeerd’ noemen… Voor Stefanie is dat natuurlijk ook niet te volgen, al die verschillende kerken.) Stefanie gebruikt soms woorden die meer bij een doorgewinterde christen passen.

Zoals verwacht was er veel herkenbaars in dit boek: het gaat over verschillende kerken, over het Flevofestival en over bekende theologische discussies, zoals waarom God het lijden toestaat. Toch maakt dit het verhaal niet zwaar. Integendeel: er zit veel humor in en ik heb dit boek binnen een paar dagen uitgelezen. Ik vond het ook leuk dat Stefanie in Amstelveen woont en Nicolien op Uilenstede, waar ik ook heb gewoond tijdens mijn studententijd. Ik zag het dus allemaal voor me.

Schrijver Pieter Maan lijkt meer op Hans: op twitter ziet hij eruit als een echte gereformeerde man met bril en foute trui. Ik vind het best wel grappig dat juist hij deze chicklit heeft geschreven, die heel geloofwaardig (haha) overkomt.

download (17)