Maand: februari 2014

23 februari 2014

The fault in our stars – John Green

the-fault-in-our-stars-green-9780141345635-voorkant

Hazel (16) ontmoet Augustus (17), een ontzettend leuke jongen. Hij flirt vanaf het begin met haar. Dit is een heerlijk boek met romantiek en humor. Hazel en Augustus zijn allebei nogal bijdehand en ze filosoferen graag met elkaar. Tot zover ben je er nog? Dan hoop ik dat je nu niet af gaat haken. Hazel en Gus kennen elkaar namelijk van een groep voor tieners met kanker. Dat zorgt ervoor dat ze meer dan andere tieners nadenken over de zin van het leven: moet je een onuitwisbare indruk maken? Wil je herinnerd worden door veel andere mensen? Maar die herinnering duurt toch nooit eindeloos… Hun ziektes maken het verhaal niet zwaarmoedig, maar geven het wel diepgang en dat maakt dit boek zeer de moeite waard.

*spoiler alert* Nu ga ik een stukje van het verhaal verklappen, dus als je dat niet wilt weten moet je deze alinea even overslaan ; )
Hazels favoriete boek speelt een belangrijke rol. Augustus gaat het ook lezen en allebei kunnen ze het niet hebben dat het een open einde heeft. Ze sturen de schrijver brieven en mailtjes totdat hij antwoordt: ‘Ik kan je niet zomaar mailen wat er gebeurt met de hoofdpersonen uit het boek. Maar als je ooit een keer in Amsterdam bent, kom je maar langs en dan zal ik het je persoonlijk vertellen.’ Augustus mag nog een wens in vervulling laten gaan via een stichting voor kinderen met kanker en hij kiest ervoor om met Hazel naar Amsterdam te gaan. Ik vond het erg leuk om te lezen hoe de Amerikaanse Hazel naar Amsterdam kijkt. Toevallig fietste ik afgelopen week zelf over de Amsterdamse grachten en ik heb er extra van genoten, omdat ik net had gelezen hoe mooi Hazel die oude huizen vond. 

John Green schrijft heel fijn. Het boek leest gemakkelijk, al las ik sommige filosofische zinnen wel een paar keer over, ook gewoon omdat ze zo mooi waren. Het is een boek om bij te lachen en te huilen. Kortom: een mustread!

18 februari 2014

Vrije val – Saskia de Coster

Wij en ik werd afgelopen jaar voor veel literaire prijzen genomineerd. Dat maakte niet alleen mij nieuwsgierig, want het was uitgeleend in de bibliotheek. Daarom besloot ik te beginnen met van Sasia de Costers debuut Vrije val. 

images

Dit blijkt echter geen eenvoudig toegankelijk boek.  Het lijkt op beschrijvingen van dromen, in flarden, het is haast poëzie. Veel stukjes zijn dan ook prachtig om te lezen, maar een concreet samenhangend verhaal wordt het zeker niet. De moddervette Charlotte en de jongen Atlantis zitten samen op een enorm schip dat eindeloos op zee dobbert. Later wordt duidelijk dat ze verbannen zijn omdat ze tegen het regime van de president in zijn gegaan. Veel meer kan ik er niet van maken, maar misschien hoeft dat ook niet.

Het boek telt 160 bladzijden en dat vond ik genoeg. Ik heb een sterk vermoeden dat Wij en ik veel minder wazig is, want dit lijkt me geen boek dat geschikt is voor een groot publiek. Het laat wel zien dat Saskia de Coster genoeg fantasie en schrijftalent heeft om mooie boeken te schrijven.

15 februari 2014

Duel met paard – Pauline Genee

Genee_Duel met paard

Thomas Rosenboom schrijft: ‘ Ik heb Duel met paard in één adem uitgelezen.’ Qua thema en sfeer doet het boek inderdaad denken aan Publieke werken van Rosenboom, wat ik pittig maar erg mooi vond. De verhalen spelen rond dezelfde tijd en zijn allebei gebaseerd op waar gebeurde geschiedenissen.

Het is 1904 en in Berlijn schijnt er een paard te zijn dat kan rekenen. Zijn eigenaar Von Osten geeft hem sommen op, waarna paard Hans het antwoord geeft door met zijn hoef te tikken. Elke zondag demonstreert Von Osten dit op de binnenplaats van het gebouw waar hij woont. Von Osten is alleenstaand en zijn buurvrouw Frau Piehl zet koffie en kookt voor hem. De geluiden van de rekentrainingen op de binnenplaats geven ritme aan haar dag.  Op een zondag komt de Italiaanse schilder Emilio Rendich naar de demonstratie kijken. Hij is erg onder de indruk. Via hem komt het zover dat een commissie van geleerden het paard onderzoekt en een rapport schrijft over hun bevindingen. Voor Von Osten is dat erg belangrijk, want het zal eindelijk erkenning betekenen.

Het boek bestaat uit 25 hoofdstukken. In het begin vond ik het lastig om in het verhaal te komen. Ik vond het een beetje saai. Misschien kwam dat doordat het perspectief snel wisselt tussen Von Osten, Rendich en Frau Piehl. Pas in hoofdstuk 16 gaat het over de jeugd van Von Osten, wat een gekke sprong in het verhaal geeft. Dit had volgens mij beter in het begin geplaatst kunnen worden, want het verklaart veel. Het zou dan ook makkelijker zijn geweest om meteen mee te leven met Von Osten, omdat je de hoofdpersoon dan beter kent. De rol van Frau Piehl vind ik erg goed gekozen. Zij wordt meteen in het begin geïntroduceerd, maar komt daarna pas in hoofdstuk 17 en nog een hoofdstuk daarna terug. Over haar had ik wel meer willen lezen, omdat ze een goed beeld geeft van het leven in die tijd. Pas in hoofdstuk 18 komt de vaart er echt in met een spannende scène, die prachtig is geschreven. Vanaf daar heb ik het dan ook snel uitgelezen, ook al is dan al lang duidelijk welke kant het op gaat.

Pauline Genee zit met haar debuut niet meteen op het niveau van Thomas Rosenboom, maar zij is wel een aanwinst voor het genre van de historische romans. 

5 februari 2014

is er hoop – Renate Dorrestein

Renate Dorrestein is één van mijn favoriete schrijvers. Ik hou van haar originele stijl. Ze schrijft meestal over absurde situaties, die realistisch worden beschreven. Het gaat vaak over mensen met een verstandelijke handicap of een psychiatrische aandoening. De gedachten van deze mensen worden knap weergegeven. Bovendien zit er erg droge humor in haar boeken.

download (3) Verder lezen

1 februari 2014

Het kraaien van de haan – Piet Meeuse

download (4)

Reizen in de tijd is iets wat altijd tot de verbeelding spreekt en mooie verhalen oplevert. ‘Het kraaien van de haan’ speelt in 2024, althans, daar begint het. Een rijke man wil één van de eerste tijdreizen bekostigen, op voorwaarde dat de reis naar de tijd van Jezus gaat. Joe is de ideale kandidaat: hij heeft een talenknobbel en studeerde klassieke talen. In voorbereiding op zijn tijdreis leert hij Aramees. Aan deze details is al te merken dat Piet Meeuse een sterk verhaal vertelt. De tijdreis lukt en Joe leert Jezus kennen van heel dichtbij. Om een reden die later duidelijk wordt, schrijft hij 20 jaar later zijn memoires in Efeze. Deze begraaft hij op een plek waarvan hij weet dat het in het begin van de twintigste eeuw gevonden kan worden…

Dit boek had ik in twee dagen uit, want het is niet dik en het leest makkelijk. Het is een meeslepend verhaal, dat je haast gaat geloven. Het is boeiend om vanuit een nieuwe invalshoek te lezen hoe Jezus zich gedroeg en hoe hij dacht. Hij doet uitspraken als: ‘Leef in het nu, blijf niet hangen in verleden of toekomst.’ Het tijdreizen verleidt je soms tot ingewikkelde gedachtenkronkels, die de schrijver niet uit de weg gaat, maar hij maakt het ook niet nodeloos ingewikkeld. Kortom, een geslaagd en boeiend boek, dat in 2011 werd genomineerd voor de Libris literatuurprijs.