Iedereen kan schilderen – Emma Curvers

Als haar vader het voor het zeggen had, lag het debuut van Emma Curvers niet meer in de winkel. Hij voelde zich gegriefd door het boek en eiste dat het niet meer verkocht zou worden, maar de rechter gaf hem geen gelijk. Zou hij zich dan toch in Iedereen kan schilderen herkend hebben, ook al benadrukt zijn dochter dat het fictie is?

Hans Kostons lijkt zo op het eerste gezicht een normale, vriendelijke man. Hij heeft een goed lopend bedrijf en daardoor woont het gezin in een groot huis met mooie spullen en een zwembad. Zijn echtgenote en zijn dochters Iris en Mia moeten echter wel aan de eisen van Hans voldoen. Anders kan het zomaar gebeuren dat moeder Elsbeth in de winter zonder jas buiten staat en niet meer naar binnen mag. Ze mag ook niet koken in de blinkende keuken, maar moet dat doen in de bijkeuken. Een ander voorbeeld is dat Elsbeth, Iris en Mia door Hans worden achtergelaten bij een tankstation, als ze onderweg zijn naar een tante om Pasen te vieren. Volgens Hans is dat een logische actie, want ze hebben zich niet aan de regels gehouden, waaronder ‘niet eten in de auto’. Verder sloopt Hans vaak dingen als hij boos is. Dat is niet zo erg, want dan kan hij mooi gaan winkelen om nieuwe spullen aan te schaffen.

Verder lezen

De grote goede dingen – Alma Mathijsen

In De grote goede dingen gaat Mila op zoek naar haar overleden vader. Hij was violist en speelde in een strijkkwartet met drie vrienden. De verhalen die Mila over vroeger kent hebben meer de sfeer van een popbandje dat de wereld rond toerde in de hippietijd. Samen met Don, een oude vriend van haar vader, gaat Mila op reis. Ze weet niet waarheen. Wel weet ze wat het doel is: de violofoon van haar vader terughalen. Een violofoon is een viool met een toeter in plaats van een houten klankkast. Onderweg ontmoeten Mila en Don de twee andere vrienden van het strijkkwartet. De mannen vertellen verhalen over vroeger. Het beeld van haar vader dat zo ontstaat is echter niet zo rooskleurig als Mila’s eigen herinneringen. Ze vraagt zich regelmatig af of ze het wel wil weten.

Verder lezen

Rosa candida – Auður Ava Ólafsdóttir

De 22-jarige Arnljótur vertrekt uit IJsland naar het zuiden van Europa, om daar te gaan werken in een zeer beroemde rozentuin bij een klooster. Zes maanden daarvoor heeft hij een dochtertje gekregen, dat hij achterlaat bij haar moeder Anna. Ze hebben immers geen relatie en Anna heeft aangegeven niets van hem te verwachten. De eerste helft van het boek gaat over de reis van IJsland naar het klooster. Een groot deel van de weg legt Arnljótur per auto af (waarom begreep ik niet, maar goed). Onderweg raakt hij met diverse mensen in gesprek en telkens vertelt hij over zijn dochtertje en wil hij haar foto laten zien. Daarmee verbaast hij zichzelf. Blijkbaar heeft hij toch meer met z’n dochter dan hij had verwacht. Verder lezen