Lopen doe je meestal zonder erbij na te denken. Je wilt van hier naar daar, maar wat gebeurt er onderweg? Thich Nhat Hanh is een zenmeester en boeddhistische monnik uit Viëtnam. Het populaire mindfulness is van hem afkomstig. Het is een eerste stap om meer in het hier en nu te leven. Bijna iedereen loopt elke dag vele malen, dus dat is een mooi begin om dingen met aandacht te gaan doen.
In 2002 liep ik een pelgrimstocht van tien dagen in Noord-Spanje. Ik kan mij nog goed herinneren hoe zwaar het lichamelijk was en hoe helend voor mijn geest. Onderweg hadden we diepgaande gesprekken en er was veel ruimte voor stilte, waarin ik iets van God heb mogen ervaren. Al deze aspecten van een pelgrimage komen terug in Ik ben er even niet, waarin Hape Kerkeling verslag doet van zijn wandeling van Zuid-Frankrijk naar Santiago de Compostela. Hij liep deze Jakobsroute in 2001.
Professor Erik Scherder is bekend van zijn enthousiaste uitleg over de hersenen in het televisieprogramma De wereld draait door. Hij heeft de gave om op een eenvoudige manier uit te leggen hoe ons brein werkt. Zijn specialiteit is het effect van bewegen op onze hersenen. In Laat je hersenen niet zitten geeft hij een uitgebreid overzicht van de stand van de wetenschap van zijn vakgebied. Ik zit meteen geboeid te lezen, maar word wel gewaarschuwd:
Maar denk eraan: lees het niet in één adem uit. Dan zit u namelijk te lang achter elkaar.
Laatst maakte ik een lange treinreis en op de terugweg las ik mijn boek uit. Omdat ik de rest van de reis niet zonder boek wilde doorbrengen, besloot ik iets eerder over te stappen om een boek te kopen… Ik koos voor The unlikely pilgrimage of Harold Fry, omdat ik daar veel positieve reacties op had gehoord en bovendien stond het op de longlist voor de Man Booker Prize.
Harold Fry is net gepensioneerd en brengt de dagen door in huis met zijn vrouw Maureen. Op een dag ontvangt hij een brief van een ex-collega van 20 jaar geleden, Queenie. Ze schrijft dat ze kanker heeft en niet lang meer te leven heeft. Harold schrijft een kort briefje terug en brengt dat naar de brievenbus. Maar het is mooi weer en hij besluit naar de volgende brievenbus te lopen. Onderweg koopt hij iets te eten bij een tankstation, terwijl hij een praatje maakt met het meisje achter de kassa. Zij brengt hem op het idee om helemaal naar Queenie toe te lopen, die aan de andere kant van Engeland in een hospice ligt. Onderweg komt hij allerlei mensen tegen, maar het lopen valt vaak zwaar en de vraag is of hij zijn tocht zal volbrengen.
Lalagè leest 