Maand: maart 2026

29 maart 2026

Woeste kust – Charlotte McConaghy

Woeste kust speelt zich af op een eiland bij Antarctica met een vuurtoren, een onderzoekslab en een zadenbank. Dom en zijn drie kinderen zijn de laatste menselijke bewoners, omdat de zeespiegel stijgt. Dan spoelt er een vrouw aan, net nadat de radio is verwoest en er geen enkel contact meer mogelijk is met het vaste land. Het duurt nog zes weken voor een schip naar het eiland zal komen…

Charlotte McConaghy bouwt de spanning langzaam op. Het perspectief wisselt tussen de eilanders en als lezer krijg je telkens een beetje meer informatie over wat hier aan de hand is. Het is duidelijk dat zowel Dom en zijn kinderen als de aangespoelde Rowan van alles achterhouden, omdat ze elkaar niet vertrouwen. Als ze meteen aan elkaar hadden verteld hoe de vork in de steel zit, dan zou het nog steeds een spannend verhaal zijn door wat ze samen overkomt.

Verder lezen
22 maart 2026

Kleine gelukjes – Audrey Adelin

Ada gaat studeren in Gent en maakt een nieuwe start. Op de middelbare school had ze geen vrienden, wat haar erg onzeker heeft gemaakt. Ze verhuist naar een studentenhuis, waar tijdens de eerste nacht een huisgenoot op de splinternieuwe regenboogmat kotst die voor Ada’s deur ligt. De volgende ochtend stapt Ada daar met haar sandalen middenin… waardoor ze te laat op haar eerste college komt, terwijl ze juist altijd te vroeg is voor afspraken. En haar eerste pogingen om vrienden te maken gaan ook niet allemaal goed. Gelukkig komt ze ook heel leuke studiegenoten tegen.

Audrey Adelin schrijft lekker vlot, met naast de gedachten van Ada veel dialogen. Sommige daarvan zijn berichtjes die in grijze vakken worden weergegeven. Ada’s onzekerheid en gepieker zijn herkenbaar voor mij en daarom vind ik het juist wel fijn om te lezen. Ada trekt de stoute schoenen aan als ze een eigen leesclub opricht, waarvoor ze posters ophangt op de universiteit. Ze studeert toegepaste taalkunde, maar op de boekenclub blijken alle deelnemers vooral van romantische young-adult-boeken te houden. Een paar titels worden expliciet genoemd en die zet ik op mijn lijstje om eens te proberen. Het zijn wel bijna allemaal Engelstalige boeken, terwijl ik het juist zo leuk vindt dat dit verhaal zich afspeelt in Gent. Daar ben ik één keer geweest en ik herken de grote, lelijke bibliotheek met de jongerenafdeling in de kelder.

Verder lezen
15 maart 2026

De stam van de holenbeer – Jean Auel

Dit verhaal speelt zich af in de prehistorie. Er zijn weinig historische romans die zo ver teruggaan in de tijd en ik vind het altijd knap als een schrijver zich er toch aan waagt. De enige bronnen die we hebben over die tijd worden gevormd door archeologische vondsten. Er is dus een behoorlijke dosis fantasie nodig om er een verhaal van te maken, terwijl je tegelijkertijd wil dat het wel klopt met wat er bekend is. Jean Auel heeft zich er vast grondig in verdiept, want ze vertelt er erg gedetailleerd over, zonder dat de vaart uit het verhaal wordt gehaald.

De stam van de holenbeer begint met een aardbeving. De hoofdpersoon is een meisje van vijf jaar, dat door deze natuurramp haar moeder verliest en alleen ronddwaalt. Het zal niet de eerste keer zijn dat ze op het nippertje aan de dood ontsnapt. Ze gevonden door een groep Neanderthalers (al worden ze in het boek niet expliciet zo genoemd). Medicijnvrouw Iza verzorgt de wonden van het meisje en wil haar meenemen. Met name de mannen van de stam hebben daar hun twijfels over, want dit meisje is geboren bij de Anderen, maar ze geven toe. Zo wordt Ayla opgenomen in de Stam van de Holenbeer.

Verder lezen
4 maart 2026

De kleindochter – Bernhard Schlink

Binnen een paar zinnen heeft Bernhard Schlink al beelden gemaakt in mijn hoofd, zo mooi schrijft hij met name in het eerste deel van dit boek. Rustig ontvouwt hij het verhaal, met hier en daar schitterende omschrijvingen, die goed overkomen in de vertaling van Marcel Misset. Kaspar is boekhandelaar in Berlijn en al op leeftijd. Hij komt thuis en ziet dat zijn vrouw weer gedronken heeft. Hij wordt niet boos en ruimt de boel op. Afgezien van Birgits drankgebruik hebben ze het goed samen.

Ooit ontmoetten ze elkaar toen de West-Duitse Kaspar in Oost-Berlijn was. Hij hielp Birgit om te vluchten naar het Westen. Ze had zich echter nooit kunnen voorstellen hoe het leven in het westen echt was. En ook niet dat Ossies met de nek aangekeken werden. Ze moesten vooral niet laten merken waar ze vandaan kwamen. Het verschilt niet van hoe velen nu over immigranten denken.

Verder lezen