Daan is tien jaar en woont met zijn vader, zus en tante in een chic huis in Den Haag. Muziek speelt een belangrijke rol in de familie. Daans vader is pianist en componist. Zijn moeder is een beroemd violiste, maar zij verblijft in een kuuroord in Zwitserland. Zijn zus Roos studeert hard om in de voetsporen van haar moeder te trainen. Daan wil piano gaan spelen, maar het liefst speelt hij buiten met de jongens uit zijn straat. De Tweede Wereldoorlog levert extra spannende verhalen en avonturen op.  De jongens scheppen op over hun vaders die bijvoorbeeld bij de politie zitten. Daan houdt van fantaseren en doet graag mee met stoere verhalen vertellen. In de buurt is een afgezet gebied met mijnen en ergens anders is een bunker, dingen die natuurlijk stiekem verkend moet worden. 

Daans vader is joods, maar hij weigert onder te duiken. Hij gaat gewoon door met piano spelen en componeren. Tante Isabel vindt dat logisch: ‘Je loopt toch niet zomaar weg van je instrument.’ In de loop van de tijd worden de gevolgen van de oorlog steeds duidelijker. Er is steeds minder voedsel. Bomen worden omgehakt om vuur te kunnen maken, om de bieten en kolen die er nog zijn te kunnen koken. De sfeer wordt steeds grimmiger. Daan wordt ouder en gaat ook steeds meer begrijpen van wat er aan de hand is. 

Yvonne Keuls schrijft korte zinnen en haar boeken zijn daardoor makkelijk te lezen. Ik vind deze stijl ook goed passen bij de leeftijd van Daan. Het zorgt ervoor dat het geen zwaarmoedig verhaal wordt, ondanks de thematiek. Aan de andere kant wordt de werkelijkheid niet geschuwd. Het sterke van dit boek is dat de schrijfster uit haar eigen ervaringen put: zij was immers zelf negen jaar toen de oorlog begon. Het is een toegankelijk en indringend boek.

Lees hier de recensies van de andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur.