Anna Boom – Judith Koelemeijer

Anna Boom heeft een bewogen leven gehad, waarin ze in diverse Europese landen woonde. Als Judith Koelemeijer haar ontmoet, is ze al op hoge leeftijd. Anna luistert liever naar anderen, maar als Judith ernaar vraagt, is ze uiteindelijk wel bereid om haar verhaal te vertellen. Ook de Tweede Wereldoorlog komt ter sprake, waarin Anna zich in Hongarije inzette voor mensen die in gevaar waren. Vele gesprekken volgen en het resultaat is dit boeiende boek.

Anna’s jeugd verloopt al opmerkelijk. Haar vader komt te overlijden als Anna nog een baby is. Haar moeder neemt Anna mee naar Italië en Wenen, waar ze in pensions en hotels wonen. Ze leiden een luxe leventje en hebben overal kennissen en vrienden, maar Anna voelt zich nergens echt thuis. Het kan ook elk moment weer gebeuren dat ze verhuizen. Als Hitler in 1939 Tsjechoslowakije bezet, besluit Anna’s moeder dat ze naar vrienden in Boedapest gaan.

In Wenen had Anna al iets met een jongen, maar in Hongarije leert ze de liefde pas echt kennen als ze Géza ontmoet. Hij is getrouwd, maar spreekt regelmatig met Anna af in restaurantjes. In 1942 gaan Anna en haar moeder terug naar Amsterdam, omdat ze vanwege de oorlog geen geld meer kunnen ontvangen. Maar Anna keert al snel terug, alleen, met de trein. Ze mist Géza en hoopt dat hij voor haar kiest, ook al heeft hij inmiddels een dochtertje waar hij gek op is.

Anna heeft geen opleiding, geen werk en geen geld. Ik vraag me af hoe haar leven verder zal verlopen. Door haar vele kennissen komt ze toch aan baantjes, eerst in een hotel en bij de opera. Als de oorlog vordert, raakt ze die baantjes weer kwijt. Maar er komen nieuwe werkzaamheden voor in de plaats: er moeten pakketjes bezorgd worden. Anna raakt betrokken bij het Zweedse Rode Kruis en helpt bij het verstrekken van papieren aan joodse mensen die gevaar lopen. Af en toe verstopt ze zelfs iemand in de diepe inbouwkast in haar kleine appartementje. Met haar vlotte babbel, talenkennis en vele contacten is ze geknipt voor dit werk. Ze denkt er geen moment over na dat ze zelf ook gevaar loopt door dit te doen.

In 1944 komt Anna terecht in het rotshospitaal, waar ze een bevriende arts assisteert. Ik herinner me ineens weer dat wij tijdens een vakantie een bezoek hebben gebracht aan dat enorme grottenstelsel onder Boedapest, wat nu als museum is ingericht. Het is indrukwekkend om te lezen wat Anna daar heeft meegemaakt, met zo veel gewonden en zo weinig medicijnen en verbandmiddelen. Ze moet zelfs helpen bij amputaties die zonder verdoving worden uitgevoerd, zij die eerder van een klein wondje al bijna flauwviel.

Anna past zich aan als een kameleon. Dat heeft ze in haar jeugd geleerd en in de oorlog komt dat van pas. Het laat zijn sporen wel na en pas veel later kan ze erover praten met haar echtgenoot Jan, die ze dan al vele jaren kent. Met deze KLM-man reist ze ook veel, maar bij hem voelt ze zich eindelijk thuis.

De volgende bloggers publiceren vandaag ook een artikel over dit boek: Sue, Jannie, Sandra, KarinAntoinette en Ali.

9 gedachtes over “Anna Boom – Judith Koelemeijer

  1. Een echte Lalagè bespreking, waar ik altijd zo’n bewondering voor heb. Helder en prettig leesbaar de essentie van het verhaal weergeven! Zonder onnodig veel tekst, waar ik nog wel eens in verdwaal ;-).

    Liked by 1 persoon

  2. Mooie recensie! En wat goed gevonden: ‘Anna past zich aan als een kameleon’, dat doet zij inderdaad, zo bijzonder! Ik vond dit een ontzettend fijn samenleesproject!

    Liked by 1 persoon

  3. […] hebben dit boek ook gelezen en hebben erover geblogd, zie Antoinette, Jannie, Karin, Lalagè, Sue en […]

    Like

  4. Ik haal uit je bespreking dat je behoorlijk onder de indruk ben van het veelbewogen leven van Anna Boom, iets wat ook bijna niet anders kan. Maar hoe vond je hoe het is opgeschreven?

    Like

    • Dat ben ik inderdaad vergeten op te schrijven, merkte ik ook toen ik het laatst nog een keer las. Ik heb het boek vrij snel gelezen, doordat Judith Koelemeijer een soepele schrijfstijl hanteert. En doordat het begint met de treinreis naar Géza in Boedapest, werd ik meteen nieuwsgierig naar Anna. Daarna wordt haar leven in chronologische volgorde verteld. Anna is niet iemand die direct mijn sympathie wekt, maar uiteindelijk gun ik haar een thuis en dan is het zo fijn als ze op latere leeftijd eindelijk haar verhaal durft te vertellen aan Jan.

      Like

  5. […] Anna Boom – Judith Koelemeijer (2008)   […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.