Jaren geleden las ik Insomnia van Stephen King en dat vond ik een fascinerend boek; ik kan me nog wat beelden uit dat boek voor de geest halen. Dus toen een boek van deze beroemde schrijver de meeste stemmen kreeg in de poll, had ik veel zin om erin te beginnen. Misery (1987) gaat over schrijver Paul Sheldon, die na het afronden van zijn nieuwste boek in een euforische bui met een glaasje teveel op in de auto stapt. Hij krijgt een ongeluk en wordt daarna wakker bij een vreemde vrouw in huis, die hem verzorgt. Ze heet Annie Wilkes en is verpleegkundige van beroep. Daarnaast is ze Pauls grootste fan. Paul merkt dat zijn benen versplinterd zijn en hij heeft veel pijn.
Amerika
Leesreis om de wereld: Kaapverdië
Al aan het begin van het lezen van De humeuren van meneer Utac gaat er in mijn hoofd een tropisch muziekje aan. Het klinkt zoals een lied dat ik ooit speelde toen ik in een folkband zat:
De zon schijnt, het is warm en palmbomen wuiven zachtjes door een zeebriesje. Iedereen is vrolijk, al wordt er ook veel gekibbeld door de temperamentvolle bevolking. Er komt een schip aan. Mensen begeven zich uitgelaten naar het strand. Voor het eerst in vijftien jaar komt meneer Utac weer op zijn geboorte-eiland Santiago, één van de Kaapverdische eilanden. Hij wordt hartelijk welkom geheten door de oudere eilandbewoners, die hem goed kennen. Regelmatig gebeurt het dat het even duurt voor ze hem herkennen, want Utac is erg veranderd.
Waar is Bernadette? – Maria Semple
Wat is er heerlijker dan spontaan een boek uit de bieb halen en dit meteen gaan lezen als je thuiskomt? Ik had zin in een luchtig boek en na de recensie van Leeswammes leek dit me een geschikt exemplaar. De bibliotheek had alleen de Nederlandse versie. De vertaling is goed, al is het boek misschien nog leuker in het Engels.
Tiener Bee woont met haar ouders in een groot oud huis, dat vroeger een nonnenschool was en waar de bramenstruiken door de vloer heen proberen te groeien. Haar vader verdient veel geld bij Microsoft. Haar moeder Bernadette is nogal excentriek. Ze was als dertiger een talentvolle architect. Na een niet nader genoemde gebeurtenis is ze echter halsoverkop verhuisd en gestopt met haar werk. Dit gebeurde nog voordat Bee geboren werd. Bernadette gedraagt zich niet zoals andere ouders en heeft dan ook geen vriendinnen in de buurt. Bee is erg slim en doet het goed op school. Het is wonderlijk dat ze overkomt als een normaal, intelligent kind, terwijl haar ouders zich absurd gedragen.
Er gebeuren steeds gekkere dingen met Bee, haar ouders en de buren, tot Bernadette verdwijnt na een confrontatie met onder andere haar man. Dit gebeurt pas na 200 bladzijden, dus de titel en de achterflap vind ik niet zo handig gekozen. De kaft vind ik wel erg leuk en dat beeld van Bernadette maakt het wel grappig: ik zie het helemaal voor me hoe ze met haar grote zonnebril en hoofddoek om achter het stuur zit.
Waar is Bernadette? bestaat uit een verzameling e-mails en brieven van diverse personen, afgewisseld met observaties van Bee. Daardoor las ik het vrij snel uit. Er gebeurde echter weer wat me wel vaker overkomt: wat andere misschien als humor zien, vind ik zielig voor de personen die het betreft. Humor is nu eenmaal iets dat je moet liggen en vaak komt het bij mij niet zo aan. Sommige stukjes zijn wel hilarisch, al wordt het soms Amerikaans hysterisch. Maria Semple heeft veel scenario’s voor Amerikaanse televisieseries geschreven en in die stijl is het boek ook geschreven. Kortom: een lekker boek voor tussendoor.
Lalagè leest 