Philip en de anderen – Cees Nooteboom

Cees Nooteboom debuteerde al toen hij 20 jaar was. Philip en de anderen verscheen in 1955. Later werd hij bekend door zijn reisverhalen en ook in dit boekje wordt al flink gereisd. Ik zag een beetje tegen dit boek op, wat ik zelf niet zo snel zou kiezen, maar we bespreken het over een paar maanden met de leeskring.

In het eerste deel gaat Philip op bezoek bij zijn oom. Dit wordt prachtig beschreven, op een sprookjesachtige manier. Oom Antonin Alexander heeft een klavecimbel en laat Philip kennismaken met de oude componisten. Ook maken ze een busritje in de avond, om aan het water te gaan picknicken. Philip heeft immers verteld dat hij dat graag doet. De gesprekken zijn zo mooi en diepzinnig.

Na het tweede bezoek aan zijn oom, jaren later, gaat Philip op reis. Hij lift heel Europa door en ontmoet bijzondere mensen. Uiteindelijk wordt het doel van zijn reis om een meisje met een Chinees gezicht te vinden, dat hij heeft gezien maar weer uit het oog is verloren.

Dat is altijd zo gebleven, op al mijn reizen, want ik ben altijd een verliezer, omdat ik mij te veel aan dingen hecht, of aan mensen, en zo is reizen geen reizen meer, maar afscheid nemen. Ik heb mijn tijd doorgebracht met afscheid nemen en herinneren, en het verzamelen van adressen in mijn agenda’s als kleine grafstenen.

Iemand in het verhaal vertelt een verhaal over iemand die weer een verhaal vertelt en ik raak de kluts kwijt. Ik houd van surrealisme, maar dan moet het nog wel enigszins te volgen zijn. Het middenstuk van dit boek heb ik wel gelezen, maar ik kan er geen touw aan vastknopen. Het laatste stuk is weer zoals het begin, als een sprookje en ik geniet ervan. Wat een gek boek. Ik ben benieuwd wat de andere leesclubleden hiervan gaan zeggen.

4 gedachtes over “Philip en de anderen – Cees Nooteboom

  1. Hoi Barbara, ik heb aardig wat van de reisverhalen van Cees Nooteboom gelezen, maar ik ben er geen groot fan van. Hij pronkt mij wat te veel met zijn eruditie, vaak denk ik als ik hem lees: “Doe toch gewoon”. Ik lees veel liever de boeken van Lieve Joris en vooral van Carolijn Visser. Groetjes, Erik

    Like

    • Carolijn Visser vind ik ook erg fijn, van Lieve Joris heb ik nooit wat gelezen (maar dat komt vast nog). Ik ben wel van plan eens een reisboek van Cees Nooteboom te lezen, omdat er ook mensen zijn die dat geweldig vinden. Het is vast heel anders dan deze roman.

      Like

  2. Heb jij zo’n goed geheugen dat als je over een paar maanden dit boek gaat bespreken nog helemaal weet wat je er van vond en hoe je het hebt ervaren?
    Mijn geheugen is wat dat betreft een ramp. Ik schrijf dan ook over boeken die ik gelezen heb en als ik een half jaar later het teruglees dan herken ik het soms nog amper. Vooral als ik niet goed in een boek kan komen. Hoe doe jij dat?

    Like

    • Ik heb hetzelfde als jij, dus meestal lees ik het boek een paar weken voor de boekenclubavond. Maar van deze is er maar eentje te leen in de regio, dus daarom heb ik het vast gelezen. Mijn blog en de leeswijzer van Senia helpen dan om mijn geheugen op te frissen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.