Anna Karenina – deel 5

Zoals aangekondigd in het vorige deel, wordt er in deel vijf van Anna Karenina getrouwd. Dat is natuurlijk heerlijk om over te lezen. Om niks te verklappen aan wie het boek nog gaat lezen en een goed geheugen heeft, komt de lees-verder-knop al na deze regel… 

Ljovin en Kitty vormen het stralende bruidspaar. Zij gelooft in de christelijke God, maar hij heeft weinig met de kerk. Om te kunnen trouwen, moet hij voor het eerst in jaren gaan biechten. Ik vind het erg interessant om te lezen hoe het eraan toe gaat in de Russische kerk. Ljovin is opgelucht dat hij absolutie krijgt zonder dat hij hoeft te liegen. De bruiloft verloopt niet vlekkeloos, maar het komt uiteindelijk allemaal goed. Tijdens de trouwdienst kletsen de mensen gewoon door, zoals ze ook in de schouwburg gewend zijn te doen. Ik vind dat best wel onbeleefd, maar blijkbaar was het toen heel normaal. Het is voor Kitty en Ljovin wel erg wennen om getrouwd te zijn en in het begin hebben ze vaak ruzie, maar na een paar maanden lijkt dat wel beter te gaan. Als Ljovins broer op sterven ligt, laat Kitty zich van haar zorgzame kant zien en verzacht zo deze vreselijke lijdensweg.

Ondertussen reizen Vronski en Anna met hun dochtertje door Europa. Al snel slaat de verveling toe. Vronski heeft zijn legercarrière opgeofferd voor Anna en weet niet wat hij aan moet met de lege dagen. Hij probeert zich wel te vermaken door met kennissen om te gaan en hij slaat aan het schilderen.

Anna mist haar zoon Serjozja enorm. Ze is officieel nog steeds mevrouw Karenina, maar Karenin krijgt vaak gezelschap van gravin Lidia, wat hij maar toelaat omdat hij anders zo alleen is. Deze Lidia vertelt aan Serjozja dat zijn moeder overleden is, maar hij gelooft er niets van en hoopt dat zijn moeder terugkomt. Van een omgangsregeling had men toen nog nooit gehoord. Anna’s leefwijze ligt gevoelig in de hogere klasse, wat ook blijkt als ze terug in Rusland een bezoek brengt aan de schouwburg. Het lijkt erop dat ze zich nog steeds in een onmogelijke situatie bevindt, in elk geval zolang ze in de stad is. Van een taai missenstuk (waar het even op leek in deel 3) is niks meer te merken. Het leest allemaal als een trein, ook door de korte hoofdstukken.

De volgende bloggers schrijven in deze periode ook over dit boek: SueAliLianne en Bettina. Er wordt ondertussen volop getwitterd. Alle tweets kan je terugvinden door te zoeken op #wijlezenanna.

Een gedachte over “Anna Karenina – deel 5

  1. Over deel 5 had ik slechts een aantekening gemaakt en dat is precies wat jij als eerste beschrijft de ongelovige Ljovin die gaat biechten om te kunnen trouwen met zijn gelovige Kitty. Ik ben altijd wat verrast als men schrijft over ongelovige mensen in vroegere tijden omdat ik ergens een beeld heb dat iedereen voor 1900 gelovig was of in ieder geval deed alsof. Die scène van de biecht vond ik het meest boeiende. Ljovin is eerst nog wat afhoudend maar gaat uiteindelijk toch nadenken over de levensvragen die de priester hem stelt. Zelfs in die mate dat ik me op een gegeven moment ging afvragen of hij nu gelovig ging worden. Spannend.
    En voor de rest leest het als een roman. Omdat ik nu de verfilming uit 1935 heb gezien, zijn bepaalde gebeurtenissen minder verrassend of opmerkelijk voor mij zoals de verveling van Ljovin en het bezoek van Anna aan haar zoontje. Wel blijft het genieten hoe Tolstoj schrijft.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.