Alice Augustus is componist. Ze schrijft regelmatig stukken in opdracht van ensembles. Daarnaast verdient ze goed met het bedenken van muziek voor reclames, wat ze onder pseudoniem doet. Het is al een tijdje geleden dat ik iets van Anna Enquist las. Ik vind het altijd mooi hoe zij over muziek schrijft.

Als meisje ging Alice een keer mee met een vriendinnetje naar fluitles. In de muziekschool hoorde ze van alle kanten verschillende muziek en ze liep zomaar binnen bij de slagwerkleraar. Die reageerde heel aardig en ze ging bij hem op les. Toen ze achttien was, besloot ze om compositie te gaan studeren aan het conservatorium, tussen allemaal jongens. Ze hield zich staande en studeerde af met een tien, omringd door vrienden en zelfs haar ouders. Haar moeder reageerde: ‘Waarom heb je ons eigenlijk uitgenodigd? We kennen hier niemand.’

Alice is getrouwd met Mark en ze hebben geen kinderen, hoewel ze dat wel graag zouden willen. Vooral Alice, tenminste, dat denkt ze. Ze praten er bijna nooit over. Alice gaat alleen naar afspraken bij de fertiliteitskliniek. Ze vraagt zich af waarom ze in hemelsnaam zo graag een kind wil. Zou ze een betere moeder worden dan haar eigen ouders? Haar moeder vond haar maar een lastig kind en liet dat regelmatig weten. Haar vader toonde geen enkele interesse in haar.

Svea is de beste vriendin van Alice, al sinds hun studententijd. Ze raakte jong zwanger en kreeg vijf kinderen in tien jaar tijd. Alice komt er graag en ziet dan hoe natuurlijk het Svea afgaat om voor die kleintjes te zorgen. Ze denkt dat zij dat niet zo zou kunnen. Het valt ook moeilijk te combineren met haar werk, dat al haar aandacht opeist. En toch komt later die wens om de hoek kijken.

In een terugblik wordt de eerste ontmoeting tussen Alice en Mark beschreven. Het was liefde op het eerste gezicht. Hun karakters en interesses verschillen totaal. Zij is bezig met muziek en hij werkt bij een financieel bedrijf. Ik vraag me af wat de verbinding tussen hen is. Alice laat zich niet kennen, ze vertelt hem niks over wat haar bezighoudt. Hij lijkt altijd positief gestemd, of er nou een kind komt of niet, hij is blij met zijn leven, zegt hij.

De interessantste stukken van Sloop vind ik die waarin Alice bezig is met het componeren van muziek. Ze leest een boek over het leven van Haydn en ziet parallellen met haar eigen leven. Hun premières zijn wel erg verschillend: Haydn werd toegejuicht en Alice moet het doen met een beleefd applaus. De uitvoeringen van haar werk worden altijd gecombineerd met oude stukken, omdat mensen graag iets horen dat ze herkennen.

Anna Enquist heeft net weer een nieuwe roman geschreven. Ze is inmiddels tachtig jaar en ze komt op televisie nog heel kwiek over. Dus ik hoop dat ze nog lang blijft schrijven, want haar stijl bevalt mij goed.

Lees ook wat Alek en Charles over dit boek schreven.