Dit is het dikste boek dat ik ooit heb gelezen, met 1400 bladzijden. Het speelt zich af in India in 1951, in de fictieve stad Brahmpur. Vier families delen lief en leed. Ze houden van elkaar en ergeren zich. Vikram Seth beschrijft hun levens in korte hoofdstukken en springt behendig van de één naar de ander. Ik pak mijn notitieboekje erbij om de personages te noteren, maar dat blijkt niet zo nodig te zijn. De personages worden duidelijk geïntroduceerd en het zijn er veel, maar niet té veel. Wel is de stamboom af en toe handig om te raadplegen. Ik heb die gefotografeerd uit het papieren boek in de bibliotheek, dat van baksteenformaat is, en lees verder op mijn e-reader.

Een geschikte jongen begint met de bruiloft van Pran en Savita, wat een gearrangeerd huwelijk is. Het is een groot feest dat plaatsvindt in de tuin van een villa. Vikram Seth vertelt het allemaal zeer levendig. De vertaling uit het Engels van Christien Jonkheer en Babet Mossel is erg goed. Er zijn veel dialogen, waardoor het vlot leest. Hier en daar staat een opsomming om iets uitgebreid te beschrijven. Ik kan me zo helemaal voorstellen hoe het is in de Indiase drukte, bijvoorbeeld op de markt en bij feesten, zoals Holi met de gekleurde poeders en watergevechten.

Eén van de rode draden is de liefde tussen studenten Lata, zusje van Pran, en Kabir. Zij is hindoe en hij komt uit een moslimfamilie, wat een huwelijk onmogelijk maakt. Lata’s moeder zet vol in op de zoektocht naar een goede echtgenoot voor haar tweede dochter. Als ze ontdekt dat Lata met Kabir heeft gesproken, is ze woedend en ze neemt haar mee van Brahmpur naar Calcutta. Het blijft spannend hoe dit zal aflopen.

Een ander belangrijk onderwerp is de strijd tegen de grootgrondbezitters. Een nieuwe wet moet een eind maken aan het systeem van langdurig pachten. Hierover zijn wat langdradige stukken met politieke discussies en rechtszaken. Maar de praktijk wordt ook geïllustreerd. Op een gegeven moment vertrekt één van de hoofdpersonen, flierefluiter Maan, naar het platteland. De dorpsbewoners zijn straatarm, leven in lemen hutjes die overstromen als het regent, en moeten keihard werken op de akkers in de brandende zon. Maar dat land is van één familie die het relatief goed heeft.

Dan wordt de baby van Savita geboren, een grote gebeurtenis voor de verschillende families. Ongelukkig genoeg ligt kersverse vader Pran ook in het ziekenhuis met hartproblemen als gevolg van zware astma. Maar de vreugde over het nieuwe leven overheerst. Verderop komt er helaas wel iemand te overlijden en dan wordt beschreven met welke rituelen dit allemaal gepaard gaat. Ik vind het boeiend om te lezen en kan merken dat de schrijver zich richt op mensen die niet per se bekend zijn met Indiase gebruiken.

De gedeeltes over politiek vind ik behoorlijk taai en ik lees die wat vluchtiger, net als de paar stukjes over cricket. Gelukkig zijn de hoofdstukken kort, wat helpt om dit boek door te komen. De perspectieven wisselen ook vaak en het zit zó knap in elkaar. De diverse families komen tot leven, al blijven er bijpersonages waarvan ik niet meer weet wie ze waren en dan volg ik het wat minder goed.

Helemaal aan het einde van het boek kiest Lata met wie ze wil trouwen en wordt haar bruiloft beschreven. Ondertussen merk ik dat de schaarse krantenberichten uit India mijn aandacht trekken. Het lezen van boeken uit verre landen verruimt mijn blik en dit enorme verhaal heeft daar zeker weer aan bijgedragen.