How the one-armed sister sweeps her house begint met een scène waarin Wilma haar kleindochter Lala waarschuwt voor het gangenstelstel onder hun woonplaats op Barbados. Ooit waagde iemand zich daarin en haar arm werd opgegeten door een monster. Dat verklaart meteen de titel van het boek. De gangen en het verhaal komen later in het verhaal weer terug. Het tweede hoofdstuk speelt zich vijf jaar later af, in 1984. Lala is hoogzwanger en de bevalling begint, maar haar echtgenoot Adan is nergens te vinden. Ze loopt het strand op om hem te zoeken. Uiteindelijk gaat ze zelf naar het ziekenhuis. Adan komt en gaat; hij is bang dat de politie hem zal vinden en oppakken. Meteen wordt duidelijk dat Adan geen lieverdje is. Hij pleegt overvallen om aan geld te komen en hij slaat Lala regelmatig in elkaar.

Dan springt het verhaal naar gezin dat op Barbados een vakantievilla heeft. Op een nacht staat er een man met een panty om zijn hoofd en een pistool in de gang. Daarbij komt de vader van het gezin om het leven. Later blijkt dat Adan de overvaller was.

Cherie Jones heeft dit boek knap gecomponeerd, door in de tijd heen en weer te springen en telkens te wisselen van perspectief. Dat levert veel zijstraatjes op, maar ik vind het mooi om op die manier een steeds beter beeld te krijgen van de omstandigheden waarin de hoofdpersonen zich bevinden en hoe ze daar zijn gekomen. Zo is er Tone, de beste vriend van Adan. Verderop in het boek blijkt dat hij als tiener verliefd was op Lala, maar hun contact werd verbroken toen hij in de gevangenis belandde. Toen hij na een paar jaar terugkwam, was Lala net getrouwd met Adan.

Het verleden van Lala wordt ook steeds meer ingekleurd. Haar moeder is overleden en pas veel verderop wordt haar verhaal helemaal verteld. Lala groeide op bij haar oma Wilma, die ook al een nare echtgenoot heeft. Op een gegeven moment is er een hoofdstuk over Lala in de you-vorm, wat het nog indringender maakt. Het is hartverscheurend om te lezen dat ze niemand weet die ze om raad kan vragen. Wat moet ze doen nu haar man Adan haar slaat en ze zich realiseert dat ze nog steeds van haar jeugdliefde Tone houdt?

Ik wilde dit boek lezen omdat het zich afspeelt op Barbados, een land dat bestaat uit één eiland met palmbomen. Het is net iets kleiner dan Texel en heeft ongeveer 300.000 inwoners. Rijke buitenlanders komen er om een droomvakantie te hebben. Soms vangen ze een glimp op van de armoede van de mensen die er wonen. Lala verdient wat geld door op het strand het haar te vlechten van de vakantiegangers. De harde sfeer van dit boek is geen reclame om naar dit eiland te gaan. De spanning wordt goed opgebouwd tot de climax helemaal aan het einde. Het knappe is dat mijn sympathie niet alleen bij Lala ligt, maar ook bij Tone, doordat die om Lala geeft. Het Engels vind ik niet gemakkelijk om te lezen, maar het is de moeite waard om via een boek weer eens af te reizen naar een ver, onbekend land.