De oude boeken van Frans Pointl vind ik zo heerlijk om te lezen. Het doet me in de verte denken aan J.J. Voskuil, die ook met zulke droge humor schrijft over dagelijkse beslommeringen. Het heeft een bepaalde sfeer van de tijd voor het internet: dingen gingen niet zo vlug, mensen deden rustig aan. Ik weet niet of dat echt zo was, maar in dit soort boeken lijkt het zo.
De Heer slaapt met watjes in zijn oren is ook de titel van het eerste verhaal in deze bundel. Deze zin komt uit het dossier dat een verpleegkundige op zijn nachtkastje in het ziekenhuis laat liggen. De gezondheidszorg vormt een rode draad. Zo heeft Frans heel wat te stellen met een oogarts die hem aan het lijntje houdt, maar niet van zijn kwaal af helpt. De meeste verhalen lijken mij autobiografisch, met uitzondering van een vertelling over een joodse familie. Frans Pointl was zelf ook joods, maar niet gelovig en dat laat hij goed blijken.
Fascinerend is het verhaal waarin hij op vakantie gaat naar Bulgarije, toen nog achter het ijzeren gordijn. De reis gaat naar Sofia, maar op het laatste moment worden de plannen gewijzigd, vanwege een ontmoeting van twee presidenten. Frans maakt als enige bezwaar en reist in zijn eentje met de bus naar de hoofdstad af. Hoe anders ging reizen toen dan nu! Hij begaf zich in het onbekende en moest mensen de weg vragen zonder de taal te spreken. Toch lukte het om de bezienswaardigheden te bezoeken waarvoor hij deze reis wilde maken.

De laatste twee verhalen gaan over de vriendin waarmee hij een paar jaar lang samenwoonde, maar waar hij vooral ruzie mee maakte. De schrijver raakt weer eens een baan kwijt en hij moet van weinig geld rondkomen, terwijl die vriendin zijn geld kwistig uitgeeft. Uiteindelijk gaan ze uit elkaar en is hij opgelucht dat hij weer alleen met zijn katten woont.
Waar het ook over gaat, ik vind het allemaal zeer vermakelijk. Hij weet welke details opmerkelijk genoeg zijn om me als lezer nieuwsgierig te maken naar het vervolg, of het nou over zijn buren gaat of over een dokter. Ik raad de boeken van deze schrijver daarom van harte aan.
Lees ook wat Jannie over dit boek schreef.