De meeste hoofdstukken van Winterwater zijn kort en beschrijven een enkele scène uit de jeugd van Lex Paleaux. Hij groeide op in een christelijk gezin in Friesland. Ik vind het knap hoe hij heeft kunnen terughalen hoe het voelde om een kind te zijn, met eigen gedachten, maar onderdeel van het gezin waarin hij zich meestal niet thuis voelde.
Waarschijnlijk zijn dit de gebeurtenissen die het meest indruk op hem hebben gemaakt. Soms weegt hij af of hij iets zal doen dat niet mag, maar vaker overkomt het hem. Zo rookt hij op zevenjarige leeftijd zijn eerste sigaret, gestolen van zijn moeder, samen met zijn broer. Hij zakt door het ijs van de vijver en zijn opa trekt hem eruit. Hij laat een pepermuntje vallen in de kerk, dat rolt weg en hij duikt er achteraan. Zijn ouders worden boos. Blijkbaar is het een nogal stijve bedoening.
Op een dag vraagt Lex aan zijn moeder waarom hij altijd maar een dubbeltje in de collecte mag doen. ‘Wij zijn arm,’ is het antwoord, wat hem verbaast. Lex heeft heus wel door dat ze het niet breed hebben, maar hij had zichzelf niet als arm bestempeld. De zondag erna wordt aangekondigd dat de collecte voor de armen bestemd is. Als de collectezak bij Lex is aangekomen, haalt hij al het geld eruit en drukt het in de handen van zijn ouders. Zijn moeder fluistert: ‘Wat doe je nu!’ en Lex antwoordt net iets te hard: ‘Wij zijn toch de armen van de gemeente!’ Zijn ouders zijn woedend en stoppen het geld terug in de collectezak. Het is typisch zo’n voorbeeld van iets wat je als kind doet met de beste bedoelingen, maar wat helemaal anders uitpakt dan je had gedacht.

De ouders zijn vaak boos op Lex. Hij wordt regelmatig geslagen. Zijn broer schelden hem uit, zeggen dat hij niet zo stom moet kijken met zijn koeienogen. De eenzaamheid is voelbaar. Soms moet ik een beetje lachen, maar vaker denk ik: geef die jongen toch wat meer aandacht en liefde. Bij onthutsende gebeurtenissen houd ik haast mijn adem in. Het is zo treffend beschreven. Ik wil graag meer lezen van deze schrijver.
Lees ook wat Jannie over dit boek schreef.
Mooie recensie.
Als je meer van Lex wilt lezen, kan ik je “Liften naar de hemel” uit 2025 van harte aanbevelen.
LikeLike