Frida woont met haar ouders vlak naast de Koepelgevangenis, waar haar vader directeur van is. Maar hij heeft nog meer vreemde eigenschappen. Hij leert zijn dochter stelen uit winkels en hij ‘vergeet’ vaak dat ze nog niet zo belezen kán zijn als hij. Frida leert al jong om ad rem te reageren. Ik vraag me af wat ik zit te lezen, want helemaal realistisch kan het niet zijn, maar wat is dit dan? Ik hou wel van absurde verhalen, maar dit verwart me enigszins.

Een ander bijzonder aspect van De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf is dat elk hoofdstuk een andere vorm heeft: het wisselt tussen de ik- en de jij-vorm, er is een hoofdstuk met een heleboel voetnoten over het leven van de architect van de gevangenis en er is een hoofdstuk met paragrafen die als titel een dag plus tijd hebben (maar het verloopt niet chronologisch). Over het algemeen leest het vlot, behalve die voetnoten, waar ik wat vluchtiger doorheen ga.

Naast de vader van Frida zijn de andere personages ook niet gewoon. Haar moeder heeft een eigen praktijk als psycholoog. Op een gegeven moment behandelt ze aan huis een getraumatiseerd meisje, dat de hele boel bij elkaar schreeuwt. Verder is ze vaak op stap en dan moet Frida het met haar vader zien te rooien. Die vader heeft een zus die altijd heel hard praat. En de oma was ook een geval apart, die gedroeg zich zo naar dat Frida’s vader zijn moeder amper durfde op te bellen. Dit verklaart wel iets van zijn eigen gedrag. Als tiener gaat Frida in een Italiaans restaurant werken, waar ze al van jongs af aan komt. Ook daar wordt ze niet goed behandeld en op een dag is ze het zat. Dit klinkt allemaal ellendig, maar het wordt met veel humor verteld.

Dan volgen nog wat verhalen waarin Frida op reis gaat, naar Israël en naar Mexico. Inmiddels ben ik een beetje gewend aan haar bijzondere leven. Het eindigt met een scène waarin ze als volwassen vrouw een kinderboekje moet schrijven over de gevangenis, maar dat wil niet lukken. Ze gaat terug naar het huis van haar kindertijd, dat totaal is veranderd. En de gevangenis is ook niet meer in gebruik. Wel komen de herinneringen weer boven. Frida is vast het alter ego van Maria Kager, die ook de dochter is van een gevangenisdirecteur. Dat is natuurlijk een aantrekkelijk gegeven om je debuut op te baseren. Alles bij elkaar is dit een maf boek!