Dodo, die eigenlijk Leon heet, is ontzettend sterk. Als baby vielen zijn spierballen al op en zijn moeder had het dan ook zwaar te verduren. Nu trekt hij samen met zijn oude buurjongen Mirko rond. Ze werken op boerderijen, zo lang daar werk is, of totdat Dodo’s krachten te veel aandacht trekken en ze weer verder moeten.

Na haar debuut verwachtte ik weer een spannend boek van Ane Riel. Dit beïnvloedde mijn leeservaring, omdat ik steeds zat te wachten op de spanning. Die is er zeker, maar je moet als lezer nogal wat geduld hebben. Wel wordt op de eerste bladzijde duidelijk dat Dodo iets vreselijks heeft gedaan. Hoe dat precies is gegaan, wordt pas tegen het einde van het boek helemaal beschreven. Via verschillende perspectieven wordt het leven van Leon/Dodo beschreven en ook de aanloop daartoe.

Het speelt zich allemaal af in een Zuid-Europees land, waar Mirko een normale naam is en Leon niet. Mirko woont bij zijn ouders op de boerderij. Hij helpt als tiener graag bij de buurvrouw, Danica. Stiekem is hij verliefd op haar. Maar zij is een stuk ouder en trouwt op een dag met Karl, een boom van een kerel. Die kan mooi het werk op de boerderij doen. Het perspectief wisselt tussen Mirko, Danica en ook Karl. Het dorpsleven is eenvoudig en zwaar, maar ook mooi. Het dorp ligt in een bergvallei en Karl gaat regelmatig de bergen in met zijn zoon. De natuurbeschrijvingen zijn prachtig. Kor de Vries heeft het allemaal prima vertaald uit het Deens.

Karl en Danica krijgen een zoon, die Leon wordt genoemd. Hij is zo sterk, dat zijn moeder altijd met blauwe plekken rondloopt. Als hij een jaar of vier is, sluit ze hem op in een kamertje bij de stal. Leon vindt dat helemaal niet erg. De dieren houden hem warm. Door gaatjes kan hij hun zachte vacht voelen. Leon ontwikkelt zich ook mentaal niet zoals een gemiddeld kind. Op een gegeven moment heeft Mirko zich over hem ontfermd. In een gesprek zegt Mirko tegen iemand dat Dodo niet goed bij zijn hoofd is.

Het hele boek gaat dus over hoe het zover is gekomen dat Mirko en Dodo samen leven. Op driekwart is het wel even ontzettend spannend, als het gaat over de fatale nacht waarin Mirko samen met Leon besluit om hun geboortedorp te verlaten, ongewis over de toekomst. Ik vind bepaalde omstandigheden iets te toevallig. Maar wat is dit mooi geschreven. Ik moet mijn beeld van Ane Riel gewoon bijstellen: Beest is geen thriller, maar een goede literaire roman.

Lees ook wat Jan Koster over dit boek schreef.