Station Eleven – Emily St. John Mandel

Er zijn al veel spannende boeken geschreven over wat er gebeurt na de uitbraak van een zeer dodelijk virus, zoals een mutatie van de griep, waarbij slechts een select groepje mensen gespaard blijft. Emily St. John Mandel koos ook voor dit thema en ze vertelt over de eerste twintig jaar na de tijd van de beschaving, maar ook over wat er in de jaren voor de uitbraak gebeurde in de levens van de hoofdpersonen.

Het boek bestaat uit allerlei verhaallijnen van verschillende personages, waarbij ze ook nog veel in de tijd springt. Daardoor duurt het behoorlijk lang voor ik in het verhaal kom; ik moet steeds een nieuwe persoon leren kennen en pas na iets van honderd bladzijden zijn alle lijntjes neergezet. Maar ik heb al snel door dat dit vernuftig in elkaar zit en leef mee met de personen, die met elkaar verbonden zijn door Arthur. Hij is een beroemd acteur in films, maar op de avond voor de uitbraak staat hij op het toneel als King Lear in het stuk van Shakespeare. Hij overlijdt ter plekke aan een hartaanval.

Twintig jaar later speelt de Travelling Symphony ook toneelstukken van Shakespeare. Die leefde zelf ook in een tijd vlak na een pandemie, namelijk de pest. De Symphony trekt rond langs plaatsen waar groepen mensen wonen om daar hun muziek en toneel op te voeren, iets wat zeer gewaardeerd wordt in het tijdperk waarin elektriciteit er niet meer is. Kirsten is als actrice verbonden aan het gezelschap. Ze was acht toen de griep kwam en toen stond ze al op het toneel, met Arthur als King Lear.

Via flashbacks wordt van alle belangrijke personen verteld hoe hun leven was voor de pandemie en hoe ze de eerste jaren overleefden. Veel mensen lopen lange stukken vlak na de griepgolf, maar daarna vinden de meesten een vaste verblijfplaats, bijvoorbeeld in een oude supermarkt, een motel of op een vliegveld. Het is vrij gevaarlijk om rond te reizen, want er is geen politie meer en uiteraard zijn er geen wegrestaurants of winkels waar je iets te eten kunt kopen. De leden van de Symphony zijn allemaal gewapend, om op dieren te jagen om op te eten, maar ook voor zelfverdediging.

Een andere groep die rondtrekt is die van de profeet. Het is al meteen duidelijk dat hij geen vreedzaam type is, maar pas tegen het einde komt er echt een confrontatie. En dan komen alle verhaallijnen ook netjes bij elkaar, al zijn er door het hele boek details waardoor je een verbinding kunt leggen tussen de diverse personen. Er zitten bijvoorbeeld voorwerpen in Kirstens rugzak waarvan later duidelijk wordt hoe ze daar via Arthur zijn beland. Het boek kent wat spanning, maar het zit vooral zeer knap in elkaar. Station Eleven eindigt met een serie gespreksvragen. Er zijn zoveel aspecten waar je het over zou kunnen hebben. Toch hoop ik dat ik zelf niet overleef als er ooit zo’n virus uitbreekt. Het leven is hard in het tijdperk na de beschaving.

Lees ook wat Anna over dit boek schreef.

Een gedachte over “Station Eleven – Emily St. John Mandel

  1. Ik houd van dit boek! Hij staat al een tijdje klaar om te herlezen :)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.