Ooit volgde ik Paula Heeger via verschillende sociale media, waar ik niet meer ben. Nu lees ik haar nieuwsbrief via Substack. Daardoor wist ik dat ze bezig was met het schrijven van haar debuut, dat dit voorjaar is uitgekomen. Twee jaar geleden verscheen er al een kort verhaal van haar hand in de bundel Slipperdagen en zomerjurken en dat smaakte naar meer, dus ik had echt zin in Volgeboekt.

Felicia Prins is afgereisd naar Terschelling, waar theaterfestival Oerol plaatsvindt. Daarbij hoort een dagelijkse televisie-uitzending van het programma Oerol Live, waarvan Felicia de vaste sidekick is naast Joris Berkenboom. De twee presentatoren kennen elkaar uit hun studietijd, toen ze een knipperlichtrelatie hadden, maar dat is nu echt voorbij. Als Felicia op het eiland aankomt, blijkt dat er geen plaats voor haar is in het hotel waar de meeste medewerkers van het programma slapen. De productiemedewerker regelt voor haar een plekje in Books & breakfast: een boekhandel en hotel in één. Daar is eigenlijk ook geen plek, maar een medewerker van de boekhandel kon geen nee zeggen tegen Felicia, die ook een bekende schrijver is. Hoteleigenaar Alex is er chagrijnig van. Hij wil toch gastvrij blijven en biedt Felicia zijn eigen logeerkamer aan.

In het begin kan je nog even twijfelen wie het stelletje van deze feelgood zullen vormen: zal Felicia toch weer op haar oude liefde vallen of wordt het een nieuwe? Paula kiest voor de ’trope’ (hoe heet dat in het Nederlands?) van een chagrijnig begin met een liefdevol einde, want al snel wordt duidelijk dat Felicia en Alex elkaar wel erg leuk vinden. Ze neemt de tijd om uitgebreid te beschrijven hoe ze nader tot elkaar komen, al duurt dit eigenlijk maar een paar dagen. Het hele boek speelt zich af in twee weken tijd, zo lang als het festival duurt plus een paar dagen eromheen. Dan gaat Felicia weer naar huis in Amsterdam, waardoor Alex twijfelt. Hij heeft wel vaker meegemaakt dat hij een vakantieganger leuk vond en dat diegene dan natuurlijk weer naar huis gaat, want een geliefde op een eiland is wel erg onpraktisch. Maar dit is feelgood, dus daar vinden ze vast wel wat op.

Ik moet er aan het begin wel even in komen. Soms vind ik dat er net iets te veel wordt uitgelegd. De personages komen al snel tot leven in mijn hoofd: naast Alex en Felicia zijn dat vriendinnen van Felicia, de mensen van de tv, de collega’s uit de B&B en de buren op Terschelling. Er komt ook nog een spannende verhaallijn in als Alex een oud boek vindt op zolder van de B&B, terwijl hij op zoek is naar een geschikte slaapplek voor Felicia. Er blijkt een oude Terschellingse sage in te staan over een prinses op een eiland en toevallig is er ook een toneelstuk op Oerol over dit verhaal.

Verder blijkt al gauw dat Felicia en Alex allebei met rouw te maken hebben: Alex heeft vier jaar geleden zijn vrouw verloren aan kanker en Felicia’s zus is een jaar geleden omgekomen na een ongeluk. Ook dit heeft Paula mooi beschreven: hoe ze ermee worstelen en proberen om de mooie herinneringen levend te houden. Het bevalt me ook goed dat het perspectief afwisselt tussen Felicia en Alex, waardoor je beide kanten van het verhaal krijgt.

Er zit dus van alles in dit boek en ik vind het knap bedacht en samengesteld. Bovenal is het een fijne zomerse feelgood, met een glansrol voor de vuurtoren van Terschelling. Paula is van plan om naast feelgood ook literatuur te gaan schrijven. Ik kijk ernaar uit om haar te blijven volgen, zowel op internet als in haar boeken.

Lees ook wat Nathie over dit boek schreef.