In de boekhandel werp ik een blik in Schildpad en ik en vind het meteen heel mooi, als eerste vanwege de tekeningen. Dit is een prentenboek met een volwassen hoofdpersoon. Het begint wel met een jongetje dat bij zijn opa op schoot zit. Hij vraagt aan opa om nog eens te vertellen over zijn leven met zijn schildpad.

Opa is zelf nog een kind als hij een klein schildpadje krijgt van zijn opa, die het meegenomen heeft uit zijn geboorteland. Ze worden onafscheidelijk. Iemand waarschuwt: dat dier wordt heel oud en hij gaat groeien. En dat gebeurt ook. Op een gegeven moment is de schildpad zo groot, dat het praktische problemen geeft.

De opa is inmiddels een jonge man, die besluit om de schildpad terug te brengen naar het land waar zijn eigen opa vandaan kwam. Met de boot gaat hij op reis. Daar aangekomen valt hij helemaal niet op, want heel veel mensen hebben een schildpad.

De tekeningen van Marit Törnqvist hebben dromerige achtergronden en sprekende gezichten. Het verre land heeft prachtige landschappen.

In dat buitenland ontmoet de jonge man een lieve vrouw, die later de oma van de jongen wordt. Zij gaat met hem mee naar Nederland. Het is een ontroerend verhaal, wat met prachtige beelden laat zien hoe het is om anders te zijn en om je land achter te laten. Vriendschap en liefde bieden dan troost. Dit boek is een aanrader voor alle leeftijden.