Drie jaar geleden lazen we met de boekenkring van de kerk Joe Speedboot. Ik vond het een geweldig boek, vooral qua schrijfstijl. Op de kring bleek echter dat er ook lezeressen waren die het verschrikkelijk vonden, terwijl ik het al een paar keer cadeau had gegeven… Toch viel de keuze voor de komende kringavond weer op een boek van Tommy Wieringa. Voor Dit zijn de namen kreeg hij de Libris Literatuurprijs en verschillende twitteraars waren er positief over.
Het boek speelt zich af in een fictieve stad omringd door de steppe, wat mij deed denken aan een land als Kazachstan. Twee verhaallijnen wisselen elkaar af. Ten eerste gaat het over een politieman in de grote stad die ontdekt dat hij joods is. Hij verdiept zich in het jodendom met behulp van de rabbijn, die de laatste jood in de stad is. Ten tweede gaat het over een groep mensen die door mensensmokkelaars over een grens worden gezet in de hoop een beter leven tegemoet te gaan. Het mondt echter uit in een lange reis over de steppe, waarbij ze maanden geen mens tegenkomen.
Lalagè leest 