De historische feelgood-serie over Landgoed Rosaville bestaat uit vier delen die ook in een andere volgorde te lezen zijn. In het eerst veschenen deel, Het koetshuis, wisselen heden en verleden elkaar af. Ik vond het wel lekker leesvoer en had daarom zin in De theekoepel, dat zich helemaal afspeelt in 1903.

De steenrijke Rosalie de Wit heeft geen ouders meer, alleen nog een nicht, maar haar personeel voelt ook als familie. Rosalie hoeft niet te werken voor haar geld. Ze gaat om met andere rijke mensen, die regelmatig feestjes en diners voor elkaar geven. Zelf geeft ze een groot tuinfeest, waarbij ze een fotograaf heeft ingehuurd. Dat is Arris, die ze strikt om haar fotografieles te geven, elke zaterdag. Ze leert om te gaan met de glasplaten, ontwikkelvloeistoffen en negatieven.

Rosalie ergert zich soms wel aan andere jonge vrouwen, die het graag hebben over de laatste mode en over welke mannen geschikte huwelijkskandidaten zijn. Een man die veel aandacht trekt is Jonathan, die als één van de eersten rondrijdt in een heuse automobiel. Hij haalt Rosalie op voor een ritje en al gauw gaan er geruchten rond dat hij haar wel een aanzoek zal doen. Maar is hij wel echt zo aardig?

Natuurlijk hoop ik al gauw dat Rosalie niet voor die gladjakker Jonathan zal vallen, maar voor Arris, ook al heeft haar vader gezegd dat ze nooit met een man moet trouwen met minder geld dan zij. Dat maakt de keus wel erg beperkt. Het is lastig voor haar om in te schatten of een man haar echt ziet zitten of uit is op haar geld.

Arris verdient zijn geld met het fotograferen van rijke mensen, maar hij heeft ook contacten onder de allerarmsten. Hij neemt foto’s van het slop waar de fabrieksarbeiders wonen en maakt er een tentoonstelling van. Dat zal ten koste gaan van zijn klantenkring. Toch kan hij het niet laten. Hij wil laten zien hoe de rijken geld verdienen over de ruggen van de armen.

Een ander maatschappelijk thema is dat van de vrouwenbeweging. Nicht Lena gaat naar allerlei lezingen, bijvoorbeeld over het vrouwenkiesrecht. Rosalie gaat een keer mee en is onder de indruk. Karin Quint mengt interessante historische thema’s met romantiek en dat levert heerlijke boeken op. Hierna wil ik De rozenkamer gaan lezen, omdat dit over de ouders van Rosalie gaat. En dan is er nog De ijskelder dat zich afspeelt in 1946. Ik vind dit tweede deel beter dan het eerste en kijk er daarom naar uit om verder te lezen.