Immuun – Daniel M. Davis

Nu we te maken hebben met een pandemie, staat het immuunsysteem weer meer in de belangstelling. Wetenschappers en farmaceuten werken zich een slag in de rondte om zo snel mogelijk en vooral als eerste met een vaccin te komen. Maar de experts weten ook heel goed dat zoiets niet snel kan. Het kost tijd om een virus te leren kennen met al z’n eigenaardigheden en om daar dan een remedie tegen te verzinnen. Daarbij wordt altijd gebruik gemaakt van mechanismen van ons eigen immuunsysteem.

In Immuun vertelt hoogleraar Daniel M. Davis over al die verschillende cellen die ons lichaam beschermen tegen ziektes of die juist ziektes veroorzaken. In de afgelopen eeuw is er veel vooruitgang geboekt in het begrijpen hiervan, maar het wordt ook keer op keer duidelijk dat het nog complexer is dan wetenschappers al dachten. Waarschijnlijk heb je op school geleerd dat het immuunsysteem reageert op lichaamsvreemde stoffen, zoals bacteriën en virussen die een bedreiging vormen. Maar dit is niet het hele verhaal, want als je iets eet, krijg je een lichaamsvreemde stof binnen waar geen immuunreactie op volgt. En in je darmen leven talloze soorten bacteriën die helpen bij het verwerken van dat voedsel. Die worden ook niet aangevallen door je witte bloedcellen.

Blijkbaar is er nog een ander signaal nodig om aan te geven dat een vreemde cel moet worden opgeruimd. Daardoor is bij een vaccin altijd een hulpstof nodig, naast een stukje van het virus waartegen je bescherming nodig hebt. Eigenlijk gaat dit hele boek over het ontdekken van diverse herkenningsmechanismen van ons immuunsysteem. Dit heeft al geleid tot geneesmiddelen die mensenlevens hebben veranderd, bijvoorbeeld tegen auto-immuunziektes zoals reuma, maar ook tegen kanker (immuuntherapie).

Ik heb het immuunsysteem altijd het lastigste onderdeel van de biologie gevonden, maar Davis legt het helder uit. Als je wat basiskennis hebt, is het prima te volgen. Als je nog nooit van receptoren of RNA hebt gehoord, wordt het misschien wat moeilijker. Het boek is gestructureerd en soms herhaalt de schrijver iets wat in een eerder hoofdstuk is uitgelegd, dat is prettig. De vertaling van Ineke Overtoom uit het Engels is niet overal even vloeiend, maar het is goed genoeg.

Naast de uitleg over immuuncellen gaat het over de wetenschappers achter de grote ontdekkingen. Ze hebben vaak tegen de stroom in moeten roeien en hebben ook veel doodlopende paadjes verkend. Allemaal zijn ze zo gepassioneerd voor hun werk dat ze vaker in het lab dan bij hun gezin zijn. Uit nieuwsgierigheid gaan ze maar door met nadenken en experimenteren. En hoe groot is de voldoening als de ontdekking van een nieuw soort cel tot een geneesmiddel tegen een ernstige ziekte leidt. Want een auto-immuunziekte, kanker of een coronavirus kan enorme invloed hebben op een mensenleven.

Een gedachte over “Immuun – Daniel M. Davis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.