Suzanne zakte als kind voor haar zwemdiploma A en als volwassene zit ze daar nog steeds mee. Daarom besluit ze om weer op zwemles te gaan, bij een speciale groep voor vrouwen. Dat is de basis voor dit tragikomische debuut van Rosanna ten Have. De hoofdstukken gaan afwisselend over een zwemles en over Suzannes leven thuis, waar ze een webwinkel voor kinderspeelgoed heeft.

De zwemgroep is een bont gezelschap van vrouwen met verschillende afkomsten. In de kleedkamer en ook tijdens de lessen wordt heel wat af gekletst. Het wordt allemaal flink overdreven en toch kan ik me helemaal voorstellen dat het zo gaat. Suzanne is vooral bezig met hoe ze zich ongezien kan omkleden. Er zijn wel kleine hokjes, maar die zijn vaak vol, dus dan moet ze wel in de grote kleedkamer. Ik herken het wel: als je je na jaren voor het eerst weer in een zwembad vertoont, ben je onzeker over je lichaam in badpak. Toen ik de andere mensen zag, had ik daar al gauw geen last meer van. Dik en dun, oud en jong, je ziet van alles voorbijkomen. Suzanne kan zich er niet zomaar overheen zetten. De beschrijvingen hierover vind ik soms iets te lang, maar het past wel bij haar.

Suzanne doet pogingen om een praatje te maken tijdens de zwemles en in de kleedkamer. Soms lukt dat; andere keren wordt ze straal genegeerd. Tereska wil met Suzanne meefietsen naar huis, want ze wonen bij elkaar in de buurt. Suzanne vraagt zich af of ze daar wel zin in heeft, maar ze kan er niet onderuit. Tereska nodigt haar uit voor een kopje thee en daarna om samen uit te gaan. Zou Suzanne dan toch een vriendschap weten te sluiten?

Ondertussen groeit de webwinkel Suzanne boven het hoofd. Daarom neemt ze een stagiaire aan, die al even onzeker lijkt als zijzelf. Dit levert ook weer hilarische trieste scènes op. Het leest allemaal erg vlot en ik heb een paar keer hard gelachen. Wat een lekker boek.

Uiteraard eindigt het met het afzwemmen en dat is spannend, want Suzanne heeft moeite met duiken en dat is tegenwoordig verplicht voor het A-diploma. De vrouwen moedigen elkaar aan vanaf de kant. In vijftien lessen hebben ze elkaar toch leren kennen. En Suzanne heeft de eerste stappen gezet om in contact te komen met anderen. Misschien is dat nog wel een grotere prestatie dan het halen van een zwemdiploma. Badje 3 is een heerlijke roman. Ik hoop dat Rosanna ten Have doorgaat met schrijven.

Lees ook wat Luna over dit boek schreef.