Het lied van de zee heeft een prachtige Nederlandse editie, met golven in de kleur op snee en een zilveren zeemeerminstaart op de voorkant. Het gaat over Miren, de enige zuivere nakomeling van de familie O’Malley. Ooit waren ze welvarend door piraterij en slimme handel. Nu woont Miren met haar oma in het grote vervallen kasteel aan de zee. Haar opa is net overleden. Miren is achttien jaar en oma Aoife wil haar uithuwelijken aan neef Aidan. Dat is de laatste kans om de familie te redden.

Het kost me moeite om in het verhaal te komen. De beschrijvingen vind ik vrij droog en het kost me moeite om er beelden bij te vormen. Er komen veel namen voorbij, die dan soms na veel bladzijden ineens weer opduiken en dan weet ik niet altijd meer wie dat was. Eén persoon komt onder een andere naam voor, tenminste, ik denk dat dat dezelfde is, maar ik volg het niet helemaal.

Aidan ziet een huwelijk met Miren helemaal zitten en gooit er veel geld tegenaan. Ze gaan uit in prachtige kleding en hij geeft haar een dure ring. Miren gaat erin mee, terwijl ze nadenkt hoe ze hieraan kan ontsnappen. Dan vindt ze oude brieven van haar ouders, die haar als klein kind hebben achtergelaten. Miren heeft altijd gehoord dat ze dood zijn, maar in een brief van haar moeder leest ze waar ze naartoe zijn gegaan. Ze besluit om weg te lopen en haar ouders te gaan zoeken.

Onderweg komt ze kwaadaardige zeemeerminnen, dodelingen en andere vreemde wezens tegen. Die kent ze uit oude verhalen, die worden geciteerd uit een handgeschreven boek. Deze verhalen raken echter maar zijdelings aan het verhaal. Ik ben ondertussen wel benieuwd wat Mirens zoektocht zal opleveren en lees door, al blijft het me moeite kosten. De vertaling van Maren Mostert is wel goed, daar ligt het niet aan.

Het verhaal bestaat uit veel ellende. Er zit totaal geen humor of lichtheid in. Bovendien lijkt Miren vrij weinig emoties te hebben. Het gaat vooral over wat er gebeurt, met daarbij de vrij uitgebreide gedachtespinsels van Miren. Ze probeert de puzzel van haar ouders te leggen en lijkt daar niks bij te voelen. Zelfs als ze een man kust, lijkt dat haar niets te doen.

Het einde vind ik helaas ook niet geweldig. Er gaan wat mensen dood en daarmee kunnen veel vragen nooit meer worden beantwoord. Ik ben vooral blij dat ik het vrij dikke boek uit heb en hoop dat mijn volgende fantasy-keuze beter bevalt.

Bettina heeft het heel anders ervaren, dus lees vooral wat zij over dit boek schreef.