Tara Selter wordt elke keer weer wakker op 18 november. Tijdens de nacht lijkt het alsof de wereld wordt teruggezet naar de nacht ervoor. Alleen wat Tara verplaatst blijft zo, en wat zij opeet verdwijnt. De eerste keer op deze 18 november was Tara in Parijs, in verband met de handel in boeken uit de achttiende eeuw. Samen met haar echtgenoot Thomas heeft ze zich daarin gespecialiseerd. Maar als je elke keer op dezelfde dag leeft, heeft handelen geen zin meer.

Na een paar dagen op 18 november besluit Tara om terug te gaan naar huis in het noorden van Frankrijk. Daar vertelt ze aan Thomas wat haar is overkomen. Hij gelooft haar zonder twijfel en samen proberen ze te analyseren wat er aan de hand is. Zou er een manier zijn om hieruit te komen? Elke dag moet Tara weer aan Thomas uitleggen wat er is gebeurt, want zijn herinneringen aan de vorige 18 novembers is verdwenen. Zij wordt ouder en hij niet. Ze vinden echter geen duidelijk patroon of logica.

Na een tijdje besluit Tara om zich in de logeerkamer te verschuilen. Ze weet inmiddels precies hoe de dag zal verlopen: wanneer het zal regenen, welke geluiden er komen en wanneer Thomas de deur uit gaat. Op dat moment kan zij douchen of boodschappen doen zonder dat hij het merkt.

Over de berekening van ruimte is een roman in zeven delen. Omdat het steeds over dezelfde dag gaat, zit er wel wat herhaling in. En toch weet Solvej Balle me steeds te boeien in het eerste deel. Ze beschrijft de details van de dag op een mooie manier. Het is uitstekend vertaald uit het Deens door Adriaan van der Hoeven en Edith Koenders.

De hoofdstukken zijn genummerd naar de herhaling van de dagen. Het begint met #121 en daarna #122. Dit zijn lange hoofdstukken waarin ze ook terugblikt op de afgelopen maanden. Verderop gaat ze terug naar Parijs om daar verder uit te zoeken wat er aan de hand is. Het eindigt bij #366. Omdat het zeven delen zijn, kan ik al wel verklappen dat Tara aan het eind van dit boek nog steeds op dezelfde 18 november leeft, al hoop ik tijdens het lezen natuurlijk met haar mee dat ze eruit komt.

Ik ga meteen door in het tweede deel, waarover ik later meer zal schrijven.