Ada gaat studeren in Gent en maakt een nieuwe start. Op de middelbare school had ze geen vrienden, wat haar erg onzeker heeft gemaakt. Ze verhuist naar een studentenhuis, waar tijdens de eerste nacht een huisgenoot op de splinternieuwe regenboogmat kotst die voor Ada’s deur ligt. De volgende ochtend stapt Ada daar met haar sandalen middenin… waardoor ze te laat op haar eerste college komt, terwijl ze juist altijd te vroeg is voor afspraken. En haar eerste pogingen om vrienden te maken gaan ook niet allemaal goed. Gelukkig komt ze ook heel leuke studiegenoten tegen.
Audrey Adelin schrijft lekker vlot, met naast de gedachten van Ada veel dialogen. Sommige daarvan zijn berichtjes die in grijze vakken worden weergegeven. Ada’s onzekerheid en gepieker zijn herkenbaar voor mij en daarom vind ik het juist wel fijn om te lezen. Ada trekt de stoute schoenen aan als ze een eigen leesclub opricht, waarvoor ze posters ophangt op de universiteit. Ze studeert toegepaste taalkunde, maar op de boekenclub blijken alle deelnemers vooral van romantische young-adult-boeken te houden. Een paar titels worden expliciet genoemd en die zet ik op mijn lijstje om eens te proberen. Het zijn wel bijna allemaal Engelstalige boeken, terwijl ik het juist zo leuk vindt dat dit verhaal zich afspeelt in Gent. Daar ben ik één keer geweest en ik herken de grote, lelijke bibliotheek met de jongerenafdeling in de kelder.

Ada’s nieuwe vrienden zijn heel divers, zoals een meisje met een hoofddoek, een jongen met migraine en een non-binair persoon. Ada zelf wordt voor het eerst verliefd en dat is op een meisje. Het wordt allemaal zo schattig beschreven. Haar nieuwe liefde is haar tegenpool, zo uitbundig als ze is, maar ze blijkt ook haar onzekerheden te hebben. Op een gegeven moment wordt wat duidelijker waarom Ada het extra spannend vindt om nieuwe contacten te leggen: haar eigen vader, die gescheiden is van haar moeder, geeft haar weinig aandacht. Hij toont geen belangstelling voor haar en belt alleen maar om moeilijk te doen over geld. Ada heeft veel steun aan haar broers, die in hetzelfde schuitje zitten. De mix tussen serieuze onderwerpen en humor werkt goed. Kortom, ik heb erg genoten van Kleine gelukjes.