Geen zee maar water – Gijs IJlander

Annet de Goede is een jonge politica die het goed doet in de peilingen. Meteen op de eerste bladzijde van Geen zee maar water wordt duidelijk met welke tegengestelde meningen zij te maken krijgt en het boeit me direct. Milieu-organisaties zijn het vaak niet eens met de beslissingen die deze staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat maakt, terwijl anderen juist gecharmeerd zijn van haar daadkrachtige optreden. Als ze voorstelt om een deel van de Noord-Hollandse polder terug te geven aan het water, stuit dat weer op veel weerstand. Haar standpunt is opvallend, omdat haar ouders uit Wieringermeer komen en haar opa daar als pionier op het nieuwe polderland had gewerkt.

Als haar ouders en haar oma worden bedreigd, komt Annet voor een duivels dilemma te staan. Stapt ze uit de politiek, zoals haar familie van haar vraagt, of volgt ze de raad van haar politieke vrienden op en is ze zelfs bereid om lijsttrekker te worden van een nieuw op te richten partij?

Verder lezen

Nieuwjaar – Juli Zeh

Terwijl het coronavirus om zich heen grijpt, lukt het me niet altijd om me goed te concentreren op een boek. Gelukkig lukt het bij Nieuwjaar wel, want ik zie meteen voor me hoe hoofdpersoon Henning de berg op fietst. Hij is op Lanzarote met zijn gezin. Op de eerste dag van het nieuwe jaar vindt hij eindelijk tijd voor zichzelf. De tocht naar boven is zwaar en ondertussen overdenkt hij zijn leven. Met twee kleine kinderen heeft hij geen tijd meer voor zijn hobby’s. Zijn werk voor een uitgeverij geeft hem veel spanning. Dat resulteert af en toe in een paniekaanval, waarbij zijn hart tekeergaat of juist een paar slagen mist. Verder lezen

De acht bergen – Paolo Cognetti

Iedereen heeft een hoogte waarop hij of zij zich het lekkerst voelt. Voor de vader van Pietro is dat boven de boomgrens, waar alleen nog rotsen en sneeuw je omringen. Elke zomervakantie gaat hij de Alpen in. Op een gegeven moment mag Pietro mee en zo maakt hij kennis met een andere kant van zijn vader, waar hij later over zegt:

…dat ik twee vaders had gehad: de eerste was de vreemdeling met wie ik twintig jaar in de stad had gewoond en met wie ik de tien jaar daarna alle banden had doorgesneden; de tweede was de vader uit de bergen, van wie ik slechts een glimp had opgevangen maar die ik beter kende, de man die achter me over de paden liep, die van gletsjers hield.

Verder lezen

Bizar – Sjoerd Kuyper

Een van mijn leesvoornemens van dit jaar is om wat vaker een jeugdboek te lezen. Bizar is geschreven voor tieners en het is genomineerd voor de Woutertje Pieterseprijs. Mijn verwachtingen zijn dus hoog gespannen!

Sallie Mo is dertien jaar, maar begint nu pas aan het echte leven. Ze heeft tot nu toe namelijk alleen maar boeken gelezen. Na de dood van haar opa moest ze van haar moeder naar dokter Bloem, die met haar heeft gepraat over de zin van het leven en andere belangrijke zaken. Hij heeft Sallie Mo de opdracht gegeven om drie maanden lang geen boeken te lezen. Schrijven mag wel en dat doet Sallie Mo dan ook op de camping, waar ze kampeert met haar moeder en twee andere moeders en hun zonen. Terwijl de moeders op mannenjacht gaan, ontdekken de kinderen iets veel interessanters: een meisje met twee broertjes heeft zich verstopt in een bunker op het eiland. Ze worden gezocht door hun ouders, maar willen uiteraard niet ontdekt worden. Verder lezen

Lelieblank, scharlaken rood – Michel Faber

In 2015 werd The book of strange new things van Michel Faber mijn lievelingsboek. Daardoor stond zijn dikke pil Lelieblank, scharlaken rood al tijden op mijn verlanglijstje en nu is het eindelijk zover. Omdat er plat Engels in voorkomt, heb ik gekozen voor de vertaling, die in dwarsliggervorm te leen is bij de bieb.

Het verhaal begint met een alwetende verteller die de lezer meeneemt naar het Londen van 1875. In de armste buurt zijn prostituees werkzaam. Eén van hen, Sugar, is de hoofdpersoon van het boek, maar het begint bij een collega, die later nog een paar keer voorbijkomt. Dan komen de gedachten van een andere hoofdpersoon, William Rackham. Hij staat op het punt om zijn vader op te volgen in diens parfumbedrijf. We zijn nog steeds in de inleidende woorden en ik vraag me af wanneer de boel op gang komt. De alwetende verteller probeert me gerust te stellen:

Mocht u thans mateloos verveeld zijn, laat mij u dan mogen troosten met de belofte dat er in de zeer nabije toekomst sprake zal zijn van heuse neukpartijen, om nog maar te zwijgen van waanzinnigheid, ontvoering en onnatuurlijke dood.

Verder lezen

Veenland – Daisy Johnson

De eerste bladzijde van Veenland heb ik een paar keer gelezen. Het gaat over palingen. Het is een soort inleiding; op de tweede bladzijde gaat het over twee zussen waarvan eentje heeft besloten niet meer te willen eten. Ze belandt in het ziekenhuis. De andere zus begrijpt haar als enige en laat haar aan het einde van dit verhaal los in het water, als een paling…

Ik moet echt even wennen aan de schrijfstijl van Daisy Johnson. Sommige zinnen lees ik vijf keer en de eerste paar verhalen twee keer, maar dan is het indrukwekkend, compact, poëtisch, wow! Ik houd van surrealistische verhalen, dus dit is wel aan mij besteed. Verder lezen