Happiness – Aminatta Forna

Op de Waterloo Bridge in Londen botsen twee mensen tegen elkaar op. De ene is Jean, oorspronkelijk Amerikaanse, onderzoeker naar vossen in de stad. De andere is Atilla, een lange Ghanese psychiater die in Engeland is voor een conferentie over PTSS. Toevallig komen ze elkaar later nog eens tegen en leren ze elkaar kennen. Dit wordt geïllustreerd door veel flashbacks naar korter en langer geleden, waardoor je als lezer steeds meer over hun leven te weten komt.

Naast het vossenonderzoek verdient Jean haar brood door stadstuintjes voor anderen te ontwerpen. Ze had zich namelijk een beetje verrekend in de kosten van het wonen in Londen. Toch heeft ze een huis gevonden met een dakterras, wat ze zorgvuldig heeft ingericht met bloemen en planten en waar ze zelfs groenten verbouwt. Aminatta Forna gebruikt veel details om haar vertelling kleur te geven. Ik vind het fijn om te lezen over alle dieren die in de stad leven: naast de vossen zijn er vogels, huisdieren en insecten.

Atilla reist veel om lezingen te geven over zijn ervaringen met de behandeling van mensen met oorlogstrauma’s. Door zijn Afrikaanse wortels heeft hij een andere kijk op het leven dan veel collega-psychiaters, wat mooie filosofische gedachten oplevert. Verder lezen

MaddAddam – Margaret Atwood

Als ik een boek mocht kiezen dat verfilmd zou worden, dan koos ik voor deze trilogie van Margaret Atwood (goed, dan worden het dus drie films). De hoofdpersonen uit Oryx & Crake en The year of the flood komen hier bij elkaar: 1. de geeks die genetische manipulaties uitvoerden om de Crakers te ontwerpen, een ideale variant op de mens, 2. deze Crakers zelf en 3. een paar leden van de sekte God’s Gardeners. Zij zijn allemaal overlevenden van de ‘waterloze vloed’: het virus dat bijna de hele mensheid heeft uitgeroeid. Er zijn ook nog een paar ‘zware jongens’ die het overleefd hebben en zij vormen een bedreiging. Verder lezen

Harry Potter and the philosopher’s stone – J.K. Rowling

Als de Kinderboekenweek samenvalt met Ik lees Engels in oktober, dan gaan boekbloggers een Engels kinderboek lezen. Omdat ik de laatste tijd van diverse kanten positieve verhalen over Harry Potter hoorde (waaronder bloggers die ziek in bed lagen en dan voor de zoveelste keer naar hun oude vertrouwde serie grepen), besloot ik het eindelijk ook eens te proberen. Verder lezen

The year of the flood – Margaret Atwood

download (13)

The year of the flood speelt in dezelfde periode in de toekomst als Oryx and Crake: vlak na de uitbraak van een virus waardoor vrijwel alle mensen op aarde zijn gestorven, en in de jaren voorafgaand aan die ramp. Deze keer wonen de hoofdpersonen echter niet in een beschermde compound, maar daarbuiten.

Het verhaal wordt verteld vanuit twee vrouwelijke hoofdpersonen: Ren, die een jaar of 18 is, en Toby die wat ouder is. Allebei zijn ze terechtgekomen in de sekte God’s Gardeners, een soort vervolg op het christendom. Margaret Atwood heeft deze religie erg goed uitgewerkt. Het belangrijkste is dat God’s Gardeners geen dierlijke producten gebruiken, tenzij dat nodig is om te overleven. Ze leven in een verlaten gebouw en op het dak verbouwen ze groenten en houden ze bijen. De hoofdstukken over Ren en Toby worden afgewisseld met preken van Adam One, de sekteleider, gevolgd door een hymne. De preken laten goed zien wat het gedachtegoed van God’s Gardeners is en de hymnes vond ik best wel grappig. Ze zijn zelfs op muziek gezet en opgenomen, kijk en luister maar eens naar het volgende filmpje:

Het is verder wel een serieus boek, bedoeld om ons te wijzen op de mogelijke gevolgen van hoe wij met onze aarde omgaan. Waar de nadruk in Oryx and Crake lag op genetische manipulatie, gaat het in The year of the flood vooral over het milieu. Verder is er een groot verschil tussen arm en rijk en tussen het leven binnen en buiten de Compounds.

De hoofdpersonen uit Oryx and Crake komen terug in The year of the flood, maar je kunt de boeken prima afzonderlijk van elkaar lezen. Ze maken onderdeel uit van een trilogie. Het derde deel is wel echt een vervolg op de andere twee boeken. Ik ben benieuwd hoe het verder gaat, dus MaddAddam staat met dikke letters in mijn lijst met nog te lezen boeken.

Oryx and Crake – Margaret Atwood

Op mijn boekenlijst stond The year of the flood van Margaret Atwood. In de bibliotheek ontdekte ik dat dit het middelste deel is van een trilogie. De boeken kunnen afzonderlijk van elkaar gelezen worden, maar ik besloot om braaf bij het eerste deel te beginnen: Oryx and Crake. Het derde deel is vorig jaar verschenen en heet MaddAddam. De boeken zijn ook naar het Nederlands vertaald. Het Engels is wel pittig, maar ik zou dit toch niet in vertaling willen lezen, vanwege de vele fantasiewoorden.

Oryx en Crake spelen belangrijke rollen in het boek, maar de hoofdpersoon is hun goede vriend Jimmy, die later Snowman is gaan heten. Het verhaal start op het moment dat Snowman één van de laatste nog overgebleven mensen is, of misschien wel de allerlaatste. Hij denkt terug aan hoe het zover gekomen is, startend bij zijn jeugd waarin hij Crake leerde kennen. Ik vond de jeugd van Snowman interessant, het schetst een beeld van de wereld in de jaren voor de fatale ramp. Dit speelt zich af in de nabije toekomst. De scènes uit het verleden van Jimmy worden afgewisseld met het leven van Snowman na de ramp. Hij moet zien te overleven en hij moet zorgen voor de Crakers: genetisch gemanipuleerde mensen die door Crake zijn gemaakt, naar zijn ideaalbeeld van de mens. De spanning wordt er goed in gehouden door deze afwisseling. Aan het begin wordt je nieuwsgierigheid gewekt en daarna wordt steeds meer onthuld van de geschiedenis die tot de fatale ramp heeft geleid.

Margaret Atwood heeft een rijke fantasie, soms tot in het absurde. Veel zaken vond ik erg goed uitgekiend, terwijl sommige andere wat minder geloofwaardig zijn, maar dat stoorde me niet. Dit boek is 11 jaar geleden geschreven is en daarom kloppen sommige dingen niet helemaal, omdat de ontwikkelingen op technisch vlak inmiddels een iets andere kant uit zijn gegaan. Genetische manipulatie en kruisingen van dieren komen veelvuldig voor. Dieren en mensen kunnen naar wens worden aangepast, met de Crakers als ultiem resultaat. Het levert oplossingen voor diverse problemen, maar brengt ook gevaren met zich mee. Ook klimaatverandering is duidelijk aanwezig, met extreme hitte en elke dag storm.

download (10)

Natuurlijk komen ethische vragen dan om de hoek kijken: Jimmy vraagt zich af of het wel ethisch verantwoord is om een kip te maken zonder snavel, ogen en met minder hersenen zodat het ‘ding’ geen pijn kan voelen en bijna alleen uit kippenborst bestaat om op te eten. Er komen ook vegetariërs en veganisten voor in het boek, terwijl aan de andere kant veel mensen wel vlees blijven eten. Ze eten wel veel surrogaatvoedsel, omdat er blijkbaar tekorten zijn aan vlees, kaas, koffie en bier.

Oryx and Crake schetst een beeld van hoe onze toekomst eruit zou kunnen zien. Ik vermoed dat het weleens dichter bij de waarheid zou kunnen liggen dan wij ons kunnen voorstellen. Daarom denk ik dat de grote fantasie van fictie-schrijvers een belangrijke bijdrage kan leveren aan wetenschapsfilosofie en ethiek.

magatwood-library-thing

Pigeon English – Steven Kelman

Pigeon English werd genomineerd voor de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs en de Man Booker Prize, waardoor het op mijn leeslijst belandde.

download (5)

Harrison Opoku is 11 jaar, komt uit Ghana en woont in Londen met zijn moeder en zijn zus. Zijn vader, babyzusje en oma wonen nog in Ghana.  Het boek start met de moord op een jongen die Harri wel van gezicht kent. Dat maakt al duidelijk dat de buurt niet veilig is. Harri probeert een beetje voor detective te spelen met een vriend van hem, omdat ze de moordenaar willen pakken, maar dat levert weinig op behalve een paar confrontaties met de oudere jongens van een bende waar je beter ver van kunt blijven. Dan moet Harri letterlijk rennen voor zijn leven.

Toch is Harri vooral nog kind: een creatieve jongen met veel fantasie, wat tot uiting komt in het boek. Ik heb veel gelachen om de dingen die hij grappig vindt, maar nog meer om de manier waarop hij het beschrijft. Harri houdt van vogels en vindt het dan ook erg leuk als een duif op zijn balkon landt. Deze duif wordt zijn beschermengel, hij zou bijvoorbeeld op iemands hoofd kunnen poepen… Harri herkent de duif aan zijn kleuren. Het boek bevat een aantal schuingedrukte stukjes waarin de gedachten van de duif worden weergegeven.  (Het duurde wel een tijdje voor ik dat door had…)

Harri’s gedachten gaan vaak van de hak op de tak, van serieus naar grappig en terug. Het taalgebruik is niet moeilijk, ondanks de straattaal. Een aantal woorden kende ik niet, zoals ‘hutious’, wat niet in het woordenboek staat. Het wordt echter zo vaak gebruikt dat de betekenis al snel duidelijk is. Ook zijn sommige woorden verbasterd, zoals ‘Asweh’ in plaats van ‘I swear’. Vanwege dit specifieke taalgebruik denk ik dat het echt meerwaarde heeft om dit boek in het Engels te lezen, omdat dit soort dingen bijna niet te vertalen zijn.

Alles bij elkaar heeft Steven Kelman de nominaties voor literatuurprijzen zeker verdiend.

Leesreis om de wereld: landen met een A

Geïnspireerd door de blog A year of reading the world probeer ik uit zo veel mogelijk landen van de wereld een boek te lezen. Daarbij hanteer ik de volgende definitie: de schrijver van het boek moet in dat land geboren zijn en het verhaal speelt zich af in dat land. Dit zal vast niet met alle landen lukken, maar het is een mooie bron om uit te putten. Ik ben begonnen bij de letter A…

Afghanistan
In 2010 las ik The kite runner van Khaled Hosseini. Dit gaat over jongens in Kaboel die wedstrijden doen met vliegers waarvan ze de lijnen bij elkaar doorsnijden. Het is een veel gelezen boek en dat verbaast me niet.

Argentinië
In 2012 las ik Luz: na twintig jaar, licht van Elsa Osorio, als dwarsligger. Het is een indrukwekkend boek over verdwenen kinderen in de jaren ’70.

Angola
Pas geleden las ik De vrouwen van mijn vader van  José Eduardo Agualusa. Dit is typisch Afrikaans: er hangt een relaxte sfeer en iedereen gaat vreemd, dus mannen hebben kinderen bij vele vrouwen. Ik vond het erg goed geschreven. Het is wel verwarrend dat de ik-persoon voortdurend wijzigt. Vaak is het laat of helemaal niet duidelijk wie er aan het woord is. Ook worden erg veel zijstraatjes in geslagen, waardoor er niet veel vaart in het verhaal zit. Maar juist toen ik twijfelde of ik door zou lezen, kwam er een wending in het verhaal waardoor ik toch wilde weten hoe het zou aflopen. 

Albanië
Afgelopen week las ik Koude bloemen in maart van Ismail Kadare. Dit speelt in de verwarrende tijd na de val van het communisme. De hoofdpersoon is een dromerige kunstenaar. Gecombineerd met oude verhalen levert dit een fantastisch boek op. Kadare is een meesterverteller en het is prachtig vertaald door Roel Schuyt.

De volgende landen waaruit ik een boek wil lezen zijn Algerije, Armenië, Australië en Azerbeidzjan. De plaatselijke bibliotheek heeft geen boeken uit Andorra of Antigua en Barbuda, dus die sla ik voorlopig over…