Herfst – Ali Smith

Herfst begint met een soort droom waarin Daniel denkt dat hij dood is gegaan. In het volgende hoofdstuk wisselt het perspectief naar Elisabeth, 32 jaar, kunsthistorica. Zo wazig als het eerste hoofdstuk is, zo concreet is het tweede: Elisabeth heeft een nieuw paspoort nodig en loopt bij het aanvragen daarvan tegen allerlei bureaucratisch gedoe aan. De twee hoofdpersonen schelen zeventig jaar in leeftijd. Ze raakten bevriend toen Elisabeth met haar moeder naast Daniel woonde. Ondanks de bezwaren van Elisabeths moeder gaan ze samen wandelen. Hun gesprekken zijn altijd filosofisch en ze gaan vaak over kunst. Er zijn ontroerende stukjes bij, maar ook veel waar ik helemaal niks mee kan. Ik lees toch door, want dit boek kreeg 10 stemmen in mijn poll (evenveel als Hex).

Nu is Daniel 101 jaar en hij brengt zijn laatste dagen door in een zorginstelling, waar hij vooral veel slaapt en droomt. Elisabeth komt af en toe op bezoek om hem voor te lezen, ook al hebben ze de afgelopen tien jaar geen contact gehad. Toch is zijn invloed op haar leven onmiskenbaar. De hoofdstukken springen heen en weer in de tijd en in perspectief. Soms is er een stuk bij waarvan ik geen idee heb wat het met de rest te maken heeft. De stukken over kunst kunnen me niet boeien. De paar natuurbeschrijvingen vind ik wel mooi. En ik heb veel bewondering voor de knappe vertaling uit het Engels door Karina van Santen en Martine Vosmaer.

De laatste bladzijden lees ik vluchtig. Veel mensen vinden dit geweldig, maar mij spreekt het niet aan. Wat zie ik over het hoofd? Welke verbanden had ik moeten leggen maar zie ik niet? Is dit te moeilijk voor me of is het een kwestie van smaak? Ik had al een hele tijd boeken van Ali Smith op mijn lijstje staan, maar denk dat ze er nu allemaal af gaan. Jammer.

Lees ook wat AnnaKim en Hella over dit boek schreven.

2 gedachtes over “Herfst – Ali Smith

  1. […] Herfst – Ali Smith (2018, vertaald uit het Engels) […]

    Like

  2. Ik vind het eigenlijk wel verfrissend om nu eens iemand te horen die er níet lyrisch over is… Als ik je ervaring zo lees, doet me dat trouwens erg denken aan wat ik zelf destijds had bij de Duivelsverzen van Rushdie. Ik geloof niet, dat ik daarna ook ooit nog iets van de man gelezen heb…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.