De vorm van geluid – Gregor Verwijmeren

Mensen maken steeds meer geluid. Tegelijkertijd lijden steeds meer mensen aan lawaai. Vaak is dat geluid van buiten, maar het kan ook iets zijn wat in je eigen oren lijkt te klinken: tinnitus, afgekort als T. Het kan een fluittoon zijn, een ruis, iets dat pulseert of zelfs hele muziekstukken. Vaak gaat T gepaard met overgevoeligheid voor geluiden: H, hyperacusis. Gregor Verwijmeren heeft zijn eigen ervaringen met deze soms helse aandoening omgezet in prachtige literatuur. De vorm van geluid is sterk autobiografisch.

Veel T-lijders hebben een beroep of hobby die met muziek te maken heeft. Gregor studeerde ooit aan het conservatorium. Daar werkt hij nu als muziekcatalogiseerder. Als de T hem overvalt, staat zijn hele leven op zijn kop. Hij kan zelfs niet meer slapen van de herrie in zijn oren. Hoe zal hij ooit nog zijn werk goed kunnen doen? En hoe moet hij verder met zijn gezin als hij de huiselijke geluiden niet meer kan verdragen? Lezen en schrijven lukt al helemaal niet meer.

De boeken op zolder, waar ik de stilte koesterde, maar waar nu mijn adem stokt als ik hem betreed – want de stilte is tot vijand geworden en moet worden opgevangen middels apparaten die rustgevende natuurgeluiden imiteren maar het niet zijn – ze zijn tot dummy’s verworden. Doodgeslagen muggen op wit. Een uitgestorven dialect van het Chinees. Een zee van niets.

Als je met T bij de dokter komt, krijg je te horen dat je ermee moet leren leven. Misschien wordt je psychologische hulp aangeboden, in de vorm van tinnitus retraining therapie. Zo komt Gregor in een groep met andere T- en H-lijders terecht. Ook op het internet vindt hij fora vol lotgenoten. Eén daarvan valt op: een Canadese vrouw, die een andere forumbezoeker aanmoedigt om vol te houden. De meeste mensen lukt het namelijk om aan de T te wennen. Je hersenen maken het geluid, maar ze kunnen er ook aan wennen. Je zult je weer met je gezin verbinden, zegt de Canadese. Houd vol, doe het voor je kinderen.

Naast zijn belevenissen op het forum en in de groep schrijft Gregor over de rol van geluiden in deze wereld. Steeds meer jongeren lijden aan T, door te harde muziek door hun oordopjes of op festivals. T-lijders zoeken hun heil in de natuur, waar het ruisen van de wind over zee of door boomblaadjes hun T naar de achtergrond brengt. Maar ook in de stad kan je anders gaan luisteren naar alle geluiden om je heen.

Gregor Verwijmeren schrijft mooi en literair, maar ook zo boeiend dat ik het binnen drie dagen uitlees. Dat is maar goed ook, want mijn eigen T krijgt meer aandacht door me met dit boek bezig te houden. Maar ik weet ook al lang dat de beste remedie is om er geen aandacht aan te schenken. Dan filteren je hersenen het geluid weg. Als ik me erop concentreer hoor ik het uiteraard, maar het is niet meer zo storend. De Canadese vrouw had gelijk en ook Gregor kan weer met zijn gezin leven. Door dit boek geeft hij zijn eigen T weer aandacht, wat me best een opgave lijkt. Maar zijn liefde voor het schrijven is blijkbaar groter en hij wil vast ook vertellen dat er hoop is voor wie net in die eerste, angstaanjagende fase zit.

5 gedachtes over “De vorm van geluid – Gregor Verwijmeren

  1. Wat een prachtige titel De vorm van Geluid. Daardoor wordt het gelijk heel tastbaar, iets waar je zelf iets mee kunt doen.
    Interessant onderwerp ook. Regelmatig denk ik dat over honderd jaar mensen naar onze tijd kijken met verbazing over hoe wij elkaar al dat geluid aandoen zoals wij nu naar het verleden kijken en niet kunnen begrijpen dat mensen in steden in zulke enorme stank hebben geleefd.
    Geluid dat door je eigen hersenen wordt geproduceerd lijkt mij dan ook de hel. Het irriteert me al als een piep of brom in mijn oor wat langer dan normaal aanhoudt. Goed om te lezen dat er mensen zijn die wel een vorm hebben weten te vinden om daar mee om te gaan.

    Liked by 1 persoon

    • Je hebt ook niet zo veel keus… het is ermee leven of niet meer leven en dan kiezen de meeste mensen gelukkig toch voor het eerste. Overigens stinken steden nog steeds. Ik hoop dat dat met de komst van elektrische auto’s en scooters flink zal verbeteren en dan zijn we ook meteen van een deel van het lawaai af :-)

      Like

      • De steden ruiken niet naar bloemetjes maar als je bedenkt dat vroeger steden open riolen waren is er toch wel wat verbeterd wat geur betreft. ;-)
        Inderdaad heeft elektrisch rijden meerdere voordelen. Alhoewel ik ook wel eens schrik van een auto die opeens me voorbij rijdt terwijl ik hem niet heb horen aankomen. Maar daar passen we ons ook wel weer aan aan.

        Like

        • Of een elektrische fietser die veel harder gaat dan je verwacht… van mij mogen die allemaal een gekleurd vlaggetje krijgen! En auto’s gaan ze een kunstmatig geluid geven.

          Like

  2. […] gaat. Dat is niet helemaal waar, want ik heb boeken gelezen over astma, coeliakie, migraine en tinnitus en laten we ook psychiatrische aandoeningen niet vergeten. Meestal gaan die verhalen over mensen […]

    Like

Laat een reactie achter op Lalagè Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.