Leesreis door de provincies: Limburg

Ik leerde mijn vader pas kennen toen hij dood was. We zaten op de binnenplaats aan tafel. De hitte hing als een beschonken kerel over ons heen en we dronken grenadine die in de kelder gekoeld was omdat de koelkasten de weg nog niet hadden gevonden naar de keukens, waar in die dagen grote kolenfornuizen stonden en lange tafels met veel stoelen, omdat de gezinnen nog omvangrijk waren.
Op die zomeravond, toen de herfst al aan het daglicht begon te likken, zaten mijn tantes verhalen te vertellen over mensen die voor mij geen gezicht hadden omdat ik ze nog nooit had gezien.

Mijn belangstelling is meteen gewekt door deze eerste zinnen van Het huis van de zeven zusters. De verteller is Emma, die dertien jaar is ten tijde van deze scène. Zij is de dochter van Martha, de oudste van zeven zussen die samen werken in hun bakkerij. In dit boek vertelt ze wat ze van haar tantes heeft gehoord over haar familiegeschiedenis. Daar zitten wel wat gaten in, waarvan sommige op latere leeftijd alsnog ingevuld worden. Daardoor is de vertelling niet helemaal chronologisch en ik moet vaak ook even goed nadenken welke zus nou ook alweer welk karakter had of welke taak. Maar verder heeft Elle Eggels een meeslepende vertelstijl, met hier en daar een mooie zin waarin gevoel wordt gemengd met de dagelijkse beslommeringen.

Met zeven zussen komen er ook heel wat mannen voorbij in het bakkershuis. Emma’s vader Sebastian was de eerste en eigenlijk vonden alle zussen hem wel leuk, met zijn knappe orgelspel en toneelstukken. Maar geen enkele man is een blijver, om diverse redenen. Elke zus die trouwt, komt vroeg of laat weer terug in de bakkerij. Er zijn tragische verhalen bij en ondertussen is het hard werken in de winkel, die in de loop van de tijd moet moderniseren. De zussen slaan zich er samen doorheen.

Aan het einde is Emma bijna vijftig jaar en weduwe. Ze staat op het punt om haar leven een drastische wending te geven en daarover kan je verder lezen in De achtste zuster. Ik verwacht dat dat een andere sfeer heeft en dat het minder boeiend zal zijn. Maar wellicht lees ik het ooit toch eens, als ik zin heb in een fijn boek dat makkelijk leest.

Lees ook wat Marloes over dit boek schreef.

2 gedachtes over “Leesreis door de provincies: Limburg

  1. Ik vond ‘De achtste zuster’ ook erg mooi! Echt niet minder boeiend hoor :)

    Liked by 1 persoon

  2. Die staat ook nog op mijn lijstje, leuk om erover te lezen. Ik heb zelf net Michelle Obama in de vakantie gelezen, wat een prachtig geschreven boek. Aanrader!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.